Kontynuujemy naszą podróż.
Zaraz po minięciu skały Loreley dopływamy do malowniczo położonej miejscowości
St. Goarshausen
Atrakcją tej miejscowości są dwa malownicze zamki – Katz i Maus. Widoczny na
zdjęciu powyżej zamek Katz (Kot) jest prywatną własnością i nie jest
udostępniony do zwiedzania.
Bardziej na północ jest położony zamek Maus (Mysz).
Jako jeden z nielicznych zamków nigdy nie został zniszczony, chociaż bywały
czasy, gdy był niezamieszkany.
Zamek słynie z wielkiej woliery. Możemy zobaczyć z bliska sowy, orły, sokoły i
jastrzębie. Odbywają się również pokazy lotów tych ptaków.
Równie atrakcyjnie prezentuje się położone po drugiej stronie Renu miasto St.
Goar.
Wysoko nad miastem znajdują się ruiny zamku Rheinfels. Był to największy z
nadreńskich zamków.
To co dziś widzimy to ledwie jedna trzecia całości zabudowań zamku za czasów
jego świetności. W widocznym po lewej stronie budynku znajduje się dzisiaj
hotel.
Mijamy kolejne miejscowości. Z tablicy na brzegu wynika, że pokonaliśmy już
około 40 km biegu rzeki.
Za kolejnym zakolem rzeki pojawia się nam romantyczny widok na ruiny dwóch,
blisko położonych zamków – Liebenstein i Sterrnberg
Z zamkami jest związana ciekawa historia.
Dotyczy czasów, gdy na pobliskim zamku w Boppard mieszkał ojciec z dwoma
synami – Henrykiem i Konradem. Razem z nimi wychowywała się również sierota
z Rüdesheim o imieniu Hildegarda. Gdy synowie podrośli, ojciec postawił dla
nich dwa zamki na wzgórzu po drugiej stronie Renu. Pojawił się jednak
problem, z kim ma zamieszkać Hildegarda, gdyż obaj bracia zakochali się w
niej na zabój.
Jako, że niewiasta łaskawiej spoglądała na Konrada, Henryk ustapił, a młodzi
się pobrali. Odrzucony młodzieniec wyjechał na wyprawę krzyżową do Ziemi
Świętej. Po pewnym czasie zakochana para otrzymała wiadomość o zwycięstwach
Henryka na wschodzie. Konrad nie mógł usiedzieć w domu, również on chciał
potwierdzić swoje męstwo i wyjechał do Ziemi Świętej.
Niedługo po wyjeździe Konrada wrócił do domu Henryk i przywiózł wiadomość,
że młodszy z braci krótko tylko walczył w Ziemi Świętej i przeniósł się do
Aten. Henryk zaopiekował się bratową, zaprosił na swój zamek Liebenstein,
ale uszanował więzy małżeńskie łączące ją i brata.
Natomiast Konrad wracając ze swoich podbojów przywiózł ze sobą do kraju
piękną Greczynkę. Henryk nie mógł znieść zniewagi, jaką brat uczynił
Hildegardzie i wyzwał go na pojedynek. W momencie, gdy bracia stanęli
naprzeciw siebie Hildegarda wstąpiła między nich. Powiedziała, że po raz
ostatni ja widzą i wstąpiła do klasztoru.
Konrad zamieszkał w Sterrnbergu ze swoją Greczynką i wyprawiał dzikie uczty.
Pomiędzy zamkami wzniesiono mur. Po pewnym czasie Greczynka uciekła z innym
rycerzem. Henryk przebaczył bratu i znów żyli ze sobą w przyjaźni.
Jeszcze jeden widok na zamki „dwóch braci”, bo pod taka nazwa są bardziej tutaj
znane.
Zbliżamy się teraz do miejsca, gdzie rzeka robi malownicze S – dwa zakręty po
90°
W zakolu pierwszego z tych zakrętów rozłożyło się miasto Boppard.
Miasto cieszy się dużym powodzeniem wśród turystów. Przybywających statkiem wita
piękną promenadą z licznymi kawiarniami.
Miasto szczyci się św. Sewerem, który został pochowany w miejscowym kościele.
O tym, jak ładnie miasto jest położone najlepiej przekonać się z pewnej
odległości, gdy już odbijemy z przystani.
Dopływając do kolejnej miejscowości Braubach widzimy na wzgórzu ładny zamek
Marksburg
To kolejny zamek, który w nigdy nie został zdobyty. Budowla, w całości
oryginalna robi duże wrażenie.
Ren w tym miejscu płynie spokojnie pośród małych miasteczek i wiosek. To co w
nich zachwyca, to pięknie utrzymane, szachulcowe domy.
Prawie, że na przedmieściach Koblencji widzimy kolejne dwa zamki. Pierwszy z
nich to pięknie odznaczający się na tle zieleni zamek Stolzenfels
Drugi to zamek Lahneck, położony na wzgórzu u ujścia rzeki Lahn do Renu.
To już to ostatni nadreński zamek widziany w czasie naszego rejsu i ostatni tak
malowniczy fragment rzeki
Dopływamy do Koblencji. Najpierw mijamy zabudowania miejscowego browaru.
Pojawiają się pierwsze domy mieszkalne.
Bliżej centrum mamy już ładną zabudowę dawnych kamieniczek.
Kolejne mijane budowle to dawny zamek elektorski, dzisiaj centrum kulturalne
miasta
oraz dawna siedziba rządu pruskiego.
Po drugiej stronie rzeki mamy widok na potężną twierdzę Ehrenbreitstein.
Nasz statek wycieczkowy dobija do przystani. Po blisko czterech godzinach rejsu
kończymy nasza wycieczkę.
Polecam wybór statku, jako środka transportu na tym odcinku Renu. Pozwala na
spokojne poznanie atrakcji tego pięknego rejonu Niemiec. A że miejsce to ma
wielkie walory kulturowe dla ludzkości nie może dziwić fakt, że w 2002 roku
zostało wpisane na listę obiektów światowego dziedzictwa UNESCO.
Zobacz również w tej okolicy:
Dolina środkowego Renu - I część
Lokalizacja
