Zamek w Kwidzynie

Zamek w Kwidzynie został wzniesiony w pierwszej połowie XIV wieku jako siedziba kapituły pomezańskiej, czyli duchownego kolegium współpracującego z biskupem diecezji pomezańskiej. Jego forma i styl nawiązywały do budowli zakonu krzyżackiego, z którymi kapituła pozostawała w bliskich związkach. Budowę zamku rozpoczęto około 1320 roku, a zakończono po kilkudziesięciu latach. Zamek wzniesiono z czerwonej cegły w stylu gotyckim, na planie zbliżonym do kwadratu, z czterema skrzydłami i wewnętrznym dziedzińcem. W jego bezpośrednim sąsiedztwie stanęła katedra św. Jana Ewangelisty, będąca kościołem biskupim diecezji pomezańskiej. Obie budowle tworzyły wspólny kompleks, stanowiący zarówno centrum administracyjne, jak i duchowe regionu.

Czytaj dalej

Spacer po Tczewie

Tczew to powiatowe miasto w województwie pomorskim położone nad Wisłą w odległości ok. 30 km od Gdańska. Kilka lat temu zwiedzając rejon Powiśla zatrzymaliśmy się w tym mieście, chcąc zobaczyć jego atrakcje. Zakładaliśmy około dwugodzinne zwiedzanie, wyszło ponad cztery. Głównie za sprawą Muzeum Wisły i Fabryki Sztuk, mających swoje siedziby w murach dawnej Fabryki Wyrobów Metalowych, powstałej w 1883 roku.

Czytaj dalej

Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Stegnie

Stegna to duża wieś znajdująca się na Żuławach Wiślanych. Mija ją większość turystów udających się na Mierzeję Wiślaną. Niewielu z nich zatrzymuje się widząc niepozorny, ceglany kościół o szachulcowej konstrukcji. W dzisiejszym poście chciałbym przybliżyć jego sylwetkę. Został zaprojektowany przez gdańskiego architekta Petera Willera i wybudowany w latach 1681-1683. Poniżej pokazuję sylwetkę kościoła. Znajduje się zaraz przy głównej drodze nr 501 prowadzącej m.in. do Krynicy Morskiej.

Czytaj dalej

Prabuty

Prabuty to nieduża miejscowość położona w województwie pomorskim, około 50 km na północny wschód od Grudziądza. Kiedyś trafiłem na ciekawą witrynę prezentującą walory tego miasta. Gdy więc nadarzyła się okazja, zjechałem z głównego traktu, by na własne oczy zobaczyć jego atrakcje. Czy warto było? To już każdy będzie mógł osądzić po przeczytaniu tego postu.

Gdy spojrzymy na herb miasta Prabuty, zobaczymy tam postać olbrzyma z maczugą, broniącego bramy miasta.



W ten sposób symbolicznie odniesiono się do wcześniejszej niemieckiej nazwy miasta Riesenburg, czyli gród olbrzyma. Po wojnie, w 1946 roku przyjęto nazwę miasta Prabuty nawiązującej do dawnej polskiej nazwy Prebutyn z XIII w. Zmiana nazwy miasta to niestety, nie jedyna konsekwencja ostatniej wojny. Dużo bardziej dotkliwe straty poniesiono w infrastrukturze miejskiej. Zniszczeniu uległo ok 60% budynków, spalono centrum miasta włącznie z katedrą. Wysiedlono prawie całą ludność niemiecką, a ich miejsce zajęli Polacy przywiezieni z dawnych wschodnich terenów Polski, zajętych przez Związek Radziecki. Lata powojenne to stopniowa odbudowa miasta. Dzisiaj ta spokojna miejscowość liczy ok 8 tys. mieszkańców.

Do Prabut dojechaliśmy późnym popołudniem. Po zaparkowaniu samochodu rozglądamy się po niewielkim rynku. Otaczają go niewysokie domy, w większości nowe. Jedyne wieża konkatedry znacząco góruje nad miastem.

Czytaj dalej

Kościół pw. św. Michała Archanioła w Starzynie

Czasami zwykły wiejski kościółek zaskakuje nas, gdy zajrzymy do jego wnętrza. Taki przypadek spotkał mnie w niewielkiej miejscowości Starzyno koło Pucka.



Kościółek pochodzi z 1648 roku i bez większych przebudowań dotrwał do dnia dzisiejszego. Jest to budowla murowana na planie prostokąta bez wyraźnych cech stylowych, z odniesieniami tak do renesansu jak i gotyku.

Kościół nie ma piwnic, ani krypt. Po zachodniej stronie kościoła znajduje się zbudowana na planie kwadratu wieża z głównym wejściem do kościoła. Zawieszone są w niej trzy dzwony.

Czytaj dalej

Mechowo

Mechowo to kaszubska wieś położona na skraju Puszczy Darżlubskiej około 9 km od Pucka.

Jest często odwiedzana przez turystów za sprawą atrakcji przyrodniczej jaką są Groty Mechowskie.



Powstały na skutek wypłukiwania piasku spomiędzy skał osadowych scementowanych przez związki wapnia. Wejście tworzą filary o fantazyjnych formach, podtrzymujące też strop wewnątrz.

Czytaj dalej

Captain Morgan Pub

W tym roku na urlop wybrałem się nad nasze polskie morze. Z Bałtykiem jest tak, że jak jest pogoda, to nie ma piękniejszego miejsca na urlop. Lubię jeździć w okolice Karwi. Są tam piękne szerokie plaże a przy nich ciągnie się pas wydm z sosnowym lasem. Na plażowanie wybieram miejsce pomiędzy Karwią i Jastrzębią Górą. Na tym ok. 10 km odcinku jest zdecydowanie mniej ludzi i można mieć kilkanaście metrów plaży tylko dla siebie. Pogoda dopisała, Bałtyk był tak ciepły, że aż żal było z niego wychodzić. Trafiły się jednak i takie dni, gdy pogoda nie zachęcała do plażowania. Skutkowało to odbyciem kilku wycieczek.

W zasadzie były to powroty do miejsc już znanych. Stąd sporadycznie wyciągałem aparat fotograficzny, by uwiecznić coś nowego. Tak też było podczas wycieczki do Helu. Sama miejscowość jest bardzo malownicza. Wiele starych rybackich domów pamięta jeszcze lata XIX w. Spacer głównym traktem miejskim zajmuje ok. 0,5 godziny, powrót nabrzeżem trochę więcej.

I właśnie w trakcie tego spaceru moja żona zwróciła mi uwagę na ładnie prezentujący się budynek restauracji.

Czytaj dalej

Bazylika Katedralna w Pelpinie

Zapraszam na fotowycieczkę do jednego z najcenniejszych dzieł architektury gotyckiej w Polsce.



Historia Bazyliki Katedralnej związana jest integralnie z pobytem cystersów na tej ziemi, którzy przybyli pod wodzą opata Wernerusa jesienią 1276r. do wsi Pelplin nadanej im przez księcia Mszczuja II. Pierwsze lata pobytu przyniosły budowę pomieszczeń socjalno-gospodarczych. Także pod koniec XIII wieku powstało oratorium, którego wzorcowe gotyckie sklepienie wykonano przed rokiem 1310. Budowę głównego kościoła klasztornego cystersi rozpoczęli w XIV wieku, chociaż w dokumencie "Codex diplomaticus pelplinensis" wspomina się o początkach budowy zainicjowanych przez Mszczuja II już w końcu XIII.

Czytaj dalej

Katedra w Oliwie

Sprowadzeni w 1186 roku cystersi zbudowali w Oliwie (około 1200 roku) niewielkie murowane oratorium - późniejszy kościół klasztorny. Pomimo zniszczeń związanych z napadami Prusów (1224, 1234) i Krzyżaków (1243, 1247, 1252) kościół nieustannie się powiększał, aż w trakcie odbudowy po wielkim pożarze w 1350 roku rozrósł się do dzisiejszych rozmiarów.

Po kasacie opactwa w 1831 roku kościół klasztorny stał się kościołem parafialnym. W latach 1909-1910 przeprowadzono prace konserwatorskie oraz przebito wejście w ścianie północnej i zbudowano tam pseudobarokową kruchtę. W 1925 roku stał się katedrą - siedzibą Biskupa Gdańskiego. W 1976 roku katedra otrzymała tytuł Bazyliki Mniejszej, a w 1992 roku została podniesiona do rangi Archikatedry.

Czytaj dalej

Kościół Zwiastowania Pana w Żarnowcu.

Żarnowiec położony jest na Wysoczyźnie Kaszubskiej , która w tym miejscu zaczyna obniżać się w kierunku morza. Około 1,5 km od miejscowości rozciąga się Jezioro Żarnowieckie (1470 ha), przez które przepływa rzeka Piaśnica. Do morza jest ok 5 km. Fundatorami świątyni byli oliwscy cystersi, którzy najpierw wznieśli kościół i klasztor drewniany, a następnie obecny ceglany kościół w stylu gotyckim.



W drugiej połowie XIV wieku prace ukończono. Kościół początkowo był tylko zakonny, ale w XV wieku stał się także kościołem parafialnym. Na początku XVI wieku Pomorze Gdańskie ogarnął ruch reformatorski , który spowodował upadek dyscypliny zakonnej w klasztorze żarnowieckim. Duża część cysterek opuściła mury klasztorne , a te co pozostały na miejscu , przestały przestrzegać klauzurę . W związku z tym ich posiadłości wraz z kościołem i parafią zostały przekazane w 1589 roku benedyktynkom z Chełmna. Ich to dziełem pozostaje do dziś bogate barokowe wyposażenie wnętrza kościoła. W 1834 roku na skutek działania władz pruskich (konfiskata majątku, zakaz przyjmowania do nowicjatu) nastąpiła kasata klasztoru benedyktynek. Opiekę nad kościołem i budynkami klasztornymi przejęła parafia. Część budynków rozebrano , inne zaadaptowano do nowych potrzeb. Na fali zainteresowania gotykiem władze pruskie zaczęły wspierać pod koniec XIX wieku odnawianie tutejszych obiektów , był to ostatni moment , gdyż budynki klasztorne zaczęły popadać w ruinę. Dziś żarnowieckie założenie klasztorne cysterek jest jedynym na Pomorzu , które ocalało w zasadniczej części. W roku 1946 przylegający do kościoła budynek klasztorny na nowo zasiedliły przybyłe z Wilna benedyktynki. Po przeszło 100 letniej przerwie odrodziło się w Żarnowcu życie monastyczne. Dziś rytm życia modlitewnego mniszek toczy się w klasztornej kaplicy , zaś świątynia pozostaje kościołem parafialnym.

Czytaj dalej