Pałac Dietla w Sosnowcu

Pałac Dietla to jeden z najładniejszych i najbardziej reprezentacyjnych zabytków Sosnowca. Znajduje się przy ul. Stefana Żeromskiego 2
i jest wyjątkowym przykładem luksusowej rezydencji przemysłowca z przełomu XIX i XX wieku. Zbudowany został dla Heinricha (Henryka) Dietla – właściciela wielkiej przędzalni wełny czesankowej, jednego z najbogatszych przedsiębiorców regionu.

Henryk Dietel przybył do Sosnowca w 1878 roku i rozpoczął budowę nowoczesnej fabryki włókienniczej. Równocześnie powstała jego rezydencja. Pierwsze projekty pałacu pochodzą z lat 80. XIX wieku, a ostateczny kształt budowla uzyskała około 1900 roku. Pałac reprezentuje styl neobarokowy, z elementami neorokoka. Charakterystycznymi cechami wystroju są dekoracyjne sztukaterie zdobiące fasadę budynku oraz mansardowy dach z lukarnami. Całość tworzy elegancką, symetryczną bryłę budynku.

Czytaj dalej

Pałac Moritzburg

Kilka dni temu na zaprzyjaźnionym blogu "Szkiełkiem, okiem i sercem" pojawił się wpis o pałacu Moritzburg. Akurat w tym samym czasie i ja wpadłem na pomysł umieszczenia u siebie na blogu posta o tej budowli. Normalnie bym sobie odpuścił ten temat na inną okazję, ale ponieważ Łucja zaprezentowała zdjęcia tylko z zewnątrz pałacu, uznałem, że nie będę czekał.

Pałac został zbudowany na sztucznej wyspie otoczonej stawem, co nadaje mu wyjątkowy i malowniczy wygląd.

Czytaj dalej

Zespół pałacowo-parkowy w Ostromecku

Zespół parkowo-pałacowy w Ostromecku składa się z dwóch pałaców oraz rozległego parku zajmującego obszar około 36 ha. Dzięki mecenatowi Miejskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy i środkom pozyskanym m.in. z UE i miasta Bydgoszczy cały obiekt został w latach 2007-2011 pieczołowicie odnowiony i dzisiaj stanowi prawdziwą perełkę pośród zabytkowych obiektów województwa kujawsko-pomorskiego. Do tego stopnia, że w 2024 roku w plebiscycie magazynu podróżniczego National Geographic Traveler został uznany za jeden z Cudów Polski.

Zwiedzanie tego zespołu rozpoczęliśmy od Pałacu Nowego. Wzniesiono go w latach 1832–1840 według projektu berlińskiego biura Karla Friedricha Schinkla — jednego z czołowych architektów pruskich XIX wieku, twórcy m.in. gmachu teatru Neues Schauspielhaus na berlińskim placu Gendarmenmarkt, Nowego Odwachu czy Altes Museum (także w Berlinie). Fasada pałacu prezentuje styl neoklasycystyczny z eklektycznymi dobudówkami i niewielkim ryzalitem. Całość tego dwukondygnacyjnego budynku nakryto niskim, czterospadowym dachem.

Czytaj dalej

Kasztel Svätý Anton

Kasztele były budowlami w których sprawował swój urząd kasztelan. Zwykle też stanowiły jego miejsce zamieszkania. Zadaniem kasztelana było sprawne ściąganie należnych podatków i danin nakładanych przez króla lub przez panującego na danym terenie księcia. Czasem sprawował również władzę sądowniczą. Kasztele była budowlami o cechach obronnych, ale zarazem i reprezentacych. Kasztelan był w średniowieczu ważnym urzędnikiem w strukturze administracyjnej takich państw, jak Polska, czy też na terenach dzisiejszych Czech i Słowacji. Funkcja dawała spore przywileje, m.in. zasiadanie w senacie. Kasztelanami zostawali bogaci właściciele ziemscy, o rodowodzie szlacheckim, stąd ich siedziby (kasztele) często miały wygląd małych rezydencji.

Przykład takiego kasztelu znajdziemy w niewielkiej słowackiej miejscowości Svätý Anton. Na przestrzeni wieków zatracił on swoje walory obronne, natomiast przekształcił się w budowlę, której bliżej do pałacu czy małego zamku. Obecny wygląd kasztelu ukształtował się w XVIII wieku, kiedy to został przebudowany w stylu barokowo-klasycystycznym.

Czytaj dalej

Zespół pałacowo-ogrodowy w Pillnitz

W 1706 roku król polski August II Mocny nadaje swojej kochance Annie Konstancji von Cosel niedawno odziedziczony majątek ziemski Pillnitz, położony na przedmieściach Drezna. Jego ozdobą była pałacowa rezydencja, w której zamieszkała słynna hrabina w latach 1713-1715. Gdy za sprawą intryg Cosel popada w niełaskę króla, musi opuścić Pillnitz i resztę życia spędzi na zamku w Stolpen.

Cały majątek powraca do Augusta II Mocnego, który zleca jego rozbudowę wg projektu Matthäusa Daniela Pöppelmanna. W ciągu dziesięciu lat do już istniejącej rezydencji zostały dobudowane: Pałac Wodny z okazałymi schodami prowadzącymi do przystani na Łabie, Pałac Górski, Świątynia Wenus oraz kościół św. Ducha. Równolegle zaprojektowano pałacowe ogrody w stylach francuskim i angielskim. W efekcie powstała wspaniała rezydencja zwana "rezydencją rozkoszy", która wkrótce stała się ulubionym miejscem pobytu latem elektorów i królów saskich.

W 1818 roku pożar niszczy doszczętnie zabudowania Starego Pałacu i Świątynię Wenus. W ich miejsce w latach 1819-1830 powstaje klasycystyczna bryła Nowego Pałacu z salą balową nakrytą wielką kopułą oraz katolicką kaplicą. Nowy pałac połączono łącznikami z ocalałymi z pożaru Pałacami: Wodnym i Górskim. W takim stanie zabudowania te dotrwały do naszych czasów. Zanim zobaczymy je z bliska warto jeszcze przyjrzeć się ich położeniu z lotu ptaka. Z braku drona musi nam wystarczyć widok, jaki pokazuje Google Earth.



Zwiedzanie tego kompleksu pałacowo-ogrodowego zaczynamy od kupna biletów w kasie. Następnie po przejściu kilku parkowych alejek wchodzimy na centralny dziedziniec pałacowy. Ma on postać ogrodu w stylu francuskim ze ścieżkami spacerowymi i fontanną. Całość zdobią liczne rabaty kwiatowe.

Czytaj dalej

Pałac Królewski w Casercie

Pałac Królewski w Casercie został zbudowany z polecenia króla Karola III Burbona. Ten władca Królestwa Sycylii i Neapolu zapragnął mieć siedzibę, która dorówna świetnością najwspanialszym europejskim dworom. W tym celu zarządził budowę rezydencji wzorowanej na Pałacu Wersalskim. Jego zaprojektowania podjął się włoski architekt Luigi Vanvitelli. Kompleks, którego budowę rozpoczęto w 1752 r., został oddany do użytku w 1845 r. Życzenie pomysłodawcy zostało spełnione. Powstał największy w Europie pałac z wnętrzami pełnymi przepychu, bogactwa i elegancji.



Aby w pełni wyobrazić sobie wielkość tej budowli musimy spojrzeć na nią z lotu ptaka. Wymiary pałacu są imponujące: 247 m x 190 m x 36 m. Pałac posiada 1200 pokoi, 1742 okien, 1026 kominków. Ma 5 kondygnacji i 4 dziedzińce. Ogrody zajmują powierzchnię 120 hektarów, a cały kompleks ma długość ok. 4 km (plac + budynek + park)

Czytaj dalej

Pałac Branickich w Białymstoku

Bywa nazywany Wersalem Podlasia. Pałac Branickich w Białymstoku to jedna z lepiej zachowanych rezydencji magnackich w Polsce. Od XVII wieku aż do czasu rozbioru Polski był rodową siedzibą Branickich, herbu Gryf. Braniccy, nie szczędząc środków dokonali przebudowy istniejącego tutaj wcześniej zamku w okazały pałac. Po upadku Rzeczypospolitej spadkobiercy Branickich sprzedali w 1802 roku rezydencję królowi pruskiemu. Po traktacie w Tylży w 1807 roku pałac przeszedł w ręce cara Rosji Aleksandra I.

W okresie zaboru rosyjskiego pałac został gruntownie rozgrabiony z wyposażenia, nawet drzewa i krzewy wywieziono do rezydencji carskich. Podobny los spotkał kilkaset rzeźb z pałacowego ogrodu. Przez pewien czas pałac pełnił funkcję pensji dla panien z wyższych sfer rosyjskich. I wojnę światową pałac przetrwał bez większych zniszczeń. Mieścił się tu między innymi szpital polowy. Dużo gorzej wyglądał po zakończeniu działań II wojny światowej, gdzie zniszczeniu uległo ok 70 % zabudowań pałacowych. Obecnie po odbudowie i rewitalizacji jest siedzibą Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.

Zwiedzanie tego zespołu pałacowo-parkowego zaczynamy od przejścia przez Bramę Gryfa pochodzącą z XVIII wieku. Kształtem przypomina łuk tryumfalny, na którego szczycie króluje złoty Gryf - symbol rodu Branickich.

Czytaj dalej

Dworek Paderewskiego

Rocznica odzyskania niepodległości to dobry moment, by zaprezentować na blogu miejsce związane z życiem Ignacego Jana Paderewskiego. Pod koniec XIX wieku będący u szczytu sławy pianista zapragnął mieć swój dom. Jak pisał „Od dawna marzyłem o nabyciu małej wiejskiej posiadłości z ładnym lasem i wodą. Nigdy nie liczyłem na dochód z niej, po prostu pragnąłem mieć własny zakątek, którym mógłbym się do woli cieszyć …”, „Chciałbym już trochę odpocząć i popracować dla siebie …”. Poszukiwał takiego miejsca w Szwajcarii, ale przede wszystkim na terenach polskich. Po kilku próbach, ostatecznie nabył w 1897 r dwór w miejscowości Kąśna Dolna.

Czytaj dalej

Zespół pałacowo-parkowy w Żmigrodzie

Historia tego miejsca sięga 1296 r. Początkowo była tu warownia a następnie zamek, który w czasie wojny trzydziestoletniej został zamieniony na sporych rozmiarów twierdzę. W 1640 roku obiekt staje się własnością rodziny von Hatzfeldt, którzy w latach 80 - tych XVII wieku burzą fortyfikacje i budują na jej miejscu barokowy pałac. W wieku XVIII i XIX kolejne przebudowy pałacu uczyniły z niego wspaniałą rezydencję utrzymaną w stylu neorenesansowym. Tak dotrwała do czasów II wojny światowej, pod koniec której pałac został spalony przez armię radziecką, a następnie częściowo rozebrany.

Obecnie po przeprowadzonych w ostatnich latach pracach renowacyjno-zabezpieczających możemy na tym terenie zobaczyć ruiny pałacu i pospacerować po ładnie utrzymanym założeniu parkowym. Przy okazji zobaczymy też ładnie odnowioną basztę, w której znajduje się m.in. punkt informacji turystycznej.

Nawigacja sprawnie nas kieruje na niewielki parking, gdzie zostawiamy samochód. Stąd starą aleją pośród drzew kierujemy się ku pozostałości pałacu. Po chwili widzimy jego fasadę. Po prawej stronie znajduje się metalowa konstrukcja wyznaczająca miejsce najbardziej reprezentacyjnej części dawnego pałacu, jego południowego skrzydła.

Czytaj dalej

Pałac Paca w Dowspudzie

Napisałem w tytule Pałac Paca, a właściwie powinienem napisać Pałac Paca i to co z niego zostało. A zostało niewiele. Tylko portyk oraz fragment jednej z wieżyczek pałacowych. No i jeszcze dwie kondygnacje piwnic.



Na przełomie XVIII i XIX wieku Dowspuda należała do majątku hrabiego Ludwika Michała Paca, zagorzałego patrioty, uczestnika kampanii napoleońskiej w stopniu generała. Hrabia stosując sprawdzone na zachodzie, głównie w Anglii, metody gospodarowania dorobił się dużego majątku. Wkrótce staje się znaczącą postacią Królestwa Polskiego. Odwiedza go wielu przedstawicieli magnaterii a także właścicieli ziemskich, chcących poznać tak efektywne metody pracy. To wymagało posiadania należnej jego pozycji rezydencji. Hrabia zatrudnia wiec najlepszych projektantów i w latach 1820-23 buduje w Dowspudzie wspaniały pałac w stylu gotyku angielskiego.

Czytaj dalej

Ruiny pałacu w Sławikowie

Jesienne, listopadowe dni są jednymi z krótszych w roku. Zwykle, jako cele wycieczkowe wybieramy wtedy obiekty położone w niedalekiej odległości od miejsca naszego zamieszkania. I tak, pewnej słonecznej niedzieli, wybraliśmy się na poobiednią wycieczkę do Sławikowa, niewielkiej miejscowości położonej w powiecie raciborskim. Znajduje się tam zespól parkowo-pałacowy z końca XVIII wieku, obecnie niestety w stanie ruiny.

Ale są to ruiny nie byle jakie. Ich wygląd świadczy o wielkości i wspaniałej formie znajdującego się tutaj pałacu w okresie jego świetności. Pałac był zamieszkały do 1945 przez rodzinę Eikstedt, która w latach 1856-1865 przebudowała go w stylu eklektycznym z akcentami neoklasycystycznymi. Pod koniec II Wojny Światowej pałac został nieznacznie uszkodzony podczas walk, ale do prawdziwej ruiny doszedł w czasach PRL-u, zwłaszcza gdy usunięto z niego miedziany dach na początku lat 60-tych XX w.

Gdy przyjechaliśmy pod ruiny pałacu, słońce akurat chowało się za jego murami, tworząc już na początku naszej wizyty niezwykły klimat tego miejsca.

Czytaj dalej

Pałac Katarzyny w Carskim Siole

W dzisiejszym poście chciałbym przedstawić drugi wielki pałac rodziny carskiej. O ile publikowany już na blogu pałac w Peterhofie był ulubionym miejscem pobytu cara, ten jest przypisywany jego żonie, Katarzynie, gdyż został zbudowany na podarowanym jej jeszcze przed ślubem terenie, nieopodal Petersburga. Katarzyna najpierw postanowiła założyć tutaj park z oranżerią. W 1717 roku, zażyczyła sobie, aby w tym miejscu również powstał pałac. Tak też się stało. Z początku był to niewielki pałac, który wkrótce stał się jej ulubionym miejscem pobytu. Rezydencja przyjęła nazwę Carskiego Sioła (Ца́рское Село́).

Dzisiejszy wygląd pałacu zawdzięczamy dwóm wielkim następczyniom Katarzyny I - cesarzowych Elżbiecie i Katarzynie II. W efekcie trwających przez kilkadziesiąt lat prac, powstał monumentalny pałac z 300 metrową fasadą. Pomimo swoich rozmiarów jego wygląd sprawia wrażenie lekkości za sprawą umiejętnego rozmieszczenia okien poprzedzielanych kolumnami i licznymi postaciami atlasów a także zastosowaniu intensywnych kolorów.

Zapraszam na wirtualny spacer po tym pałacu. Złote wrota, główna brama prowadząca na teren kompleksu pałacowo-parkowego.

Czytaj dalej

Zespól pałacowo-parkowy Bukowiec

W 1785 roku hrabia Friedrich Wilhelm von Reden kupuje majątek ziemski Bukowiec, położony w Kotlinie Jeleniogórskiej. Ten zasłużony dla Górnego Śląska pruski przemysłowiec, postanawia zrealizować tutaj swoją wizję parku angielskiego. Przez 30 lat na obszarze 120 hektarów ziemi tworzy romantyczny park krajobrazowy, zaliczany do najcenniejszych i najpiękniejszych w Prusach. Posiadłość hrabiego Redena staje się bardzo popularna, odwiedzają ją znakomite rody. Znajdują się również naśladowcy, zwłaszcza po tym, jak sąsiednią miejscowość Mysłakowice wybiera na swoją letnią rezydencję król pruski Fryderyk Wilhelm III. Chcąc być jak najbliżej króla najważniejsze pruskie rody również nabywają okoliczne ziemie. Powstają kolejne pałace i parki.

Dziś ten teren jest nazywany Doliną Pałaców i Ogrodów Kotliny Jeleniogórskiej. Znajdziemy tutaj około 30 rezydencji pałacowo-parkowych, Dzięki różnym fundacjom znaczna część z nich została pieczołowicie odnowiona, inne to jeszcze czeka. Od pewnego czasu planowałem odwiedzenie tego atrakcyjnego turystycznie regionu Polski. Dobre zapowiedzi pogodowe pomogły podjąć decyzję. Szukając noclegu wybór padł na Bukowiec. Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy, że od tej miejscowości zaczniemy zwiedzanie. Dopiero informacje znalezione w internecie o tym przesądziły.

Pierwsze kroki kierujemy do pałacu, dawnej siedziby rodu Redenów.

Czytaj dalej

Genua

Zapraszam na spacer po zaułkach Genui, pięknym portowym mieście położonym nad Morzem Śródziemnym. Zatrzymaliśmy się tam dosłownie na 3 godziny, w drodze powrotnej z San Remo. Okazało się, że nawet dysponując tak małą ilością wolnego czasu można zobaczyć sporo atrakcji Genui. To za sprawą bliskości położenia Starego Miasta i dawnego portu.

To właśnie od portu zaczynamy nasze zwiedzanie. Jego piękna nazwa Porto Antico wydaje nam się nie bardzo pasująca do tego co widzimy.

Czytaj dalej

Peterhof

Koniec roku kojarzy nam się z szaleństwem sylwestrowej nocy. Myślę, że miejsce, które przedstawię w dzisiejszym poście ma również coś z szaleństwa. Szaleństwa i magicznych doznań wyczarowanych za sprawą wody. Zapraszam na wycieczkę do Peterhofu, dawnej letniej rezydencji cara Rosji. Miejsca wpisanego na Listę Dziedzictwa UNESCO.

Car Piotr I pod koniec XVII wieku odbył podróż po Europie. M.in. zawitał do Francji, gdzie był przyjmowany przez króla w Wersalu. Pałac zrobił na nim ogromne wrażenie. Po powrocie do kraju postanowił wybudować siedzibę, która przewyższy rozmachem wszystko to, co zobaczył podczas swojej podróży.

Przez siedem lat budowy (1714-1721), na bagnistych terenach położonych nad Zatoką Fińską, około 30 km na północ od Petersburga powstał niezwykły zespól pałacowo-parkowy. W jego centralnej części znajduje się zaprojektowany przez Jeana Baptiste'a Leblonda Wielki Pałac, dorównujący urodą i przepychem takim rezydencjom jak Wersal czy Hofburg.

Jednak to nie pałac przyciąga tu turystów z całego świata. Peterhof zyskał miano światowej stolicy fontann. Na terenie całego parku rozlokowano 144 fontanny, w sumie ponad 2000 dysz wytryskujących wodne strumienie. Najefektowniej z nich prezentuje się tzw. Wielka Kaskada znajdująca się przed frontem Wielkiego Pałacu. Mógłbym tutaj przytoczyć jej opis, ale słowami trudno oddać jej urok. Jak zwykle pomogą nam w tym zdjęcia.

Wycieczkę do Peterhofu rozpoczęliśmy od rejsu wodolotem z centrum Petersburga. Po niecałej godzinie wysiadamy z niego na niewielkiej przystani. Stąd kierujemy się w stronę widocznych zabudowań pałacowych.

Czytaj dalej

Split - pałac Dioklecjana

Split to stolica Dalmacji i drugie pod względem wielkości miasto Chorwacji. Wycieczki docierają tutaj głównie za sprawą częściowo zachowanych zabudowań pałacu cesarza Dioklecjana pochodzących z przełomu III i IV w. n.e.



Sam pałac był w czasie powstania jedną z największych budowli na świecie. Miał wymiary 181 m szerokości od strony morza i 215 m długości. Wewnątrz pałacu przebiegały dwie prostopadłe ulice zakończone czterema bramami: Złotą, Srebrną, Żelazną i Brązową. Ich nazwy pochodzą od materiałów użytych do ich budowy i ozdobienia.

Czytaj dalej

Muzeum Wnętrz Pałacowych w Choroszczy

Zwiedzając Podlasie warto zatrzymać się w położonej ok 12 km od Białegostoku miejscowości Choroszcz. Znajduje się tam ładnie położony Pałac Branickich.



Pałac Branickich został zbudowany w latach 1745-1771 dla hetmana wielkiego koronnego Jana Klemensa Branickiego. Stoi on na sztucznej wyspie, otoczonej kanałami oraz dużym 25-hektarowym parkiem. Fasada frontowa jest dekorowana panopliami, dwoma popiersiami na konsolach i tympanonem z kartuszami herbowymi Branickiego i jego żony Elżbiety Poniatowskiej

Czytaj dalej

Pałac Peleş

Położony w malowniczej miejscowości Sinaia pałac Peleş jest uważany za najładniejszą budowlę Rumunii. Wzniesiony został w latach 1873-1883 z polecenia króla Rumunii Karola I. Nazywany czasami zamkiem, miał służyć jako letnia rezydencja królewska.

Pałac został zbudowany na wzgórzu. Jego sylwetkę najlepiej widać z alejki spacerowej znajdującej się w przypałacowym parku.



Niestety tego dnia nie mieliśmy szczęścia do pogody. Zazwyczaj pałac jest fotografowany na tle ładnych, karpackich wzniesień. My widzieliśmy zaledwie fragment lasu wyłaniający się z mgielnych oparów. Padający deszcz skutecznie zniechęcił nas do dalszych spacerów po terenie parku. Postanowiliśmy jak najszybciej zwiedzić pałac.

Czytaj dalej

Pałac Hofburg w Wiedniu

Hofburg to wiedeńska siedziba władców Austrii od XIII wieku do 1918 r, poczynając od króla niemieckiego Rudolfa I aż do cesarza Austro-Węgier Karola I Habsburga-Lotaryńskiego. Przez wieki Hofburg był jednym z najważniejszych centrów politycznych i kulturalnych w Europie.

Przez cały ten czas pałac był stopniowo rozbudowywany przez kolejnych władców. Po wybudowaniu pałacu w Schonbrunn był zimową siedzibą dla całego dworu. Dzisiaj jest to ogromny zespół budowli, co najlepiej ilustruje plan jego zabudowań.



Pałacowy kompleks obejmuje obecnie dawne apartamenty cesarskie, muzea, kaplice, kościół (Augustinkirche), Austriacką Bibliotekę Narodową, Zimową Szkołę Jazdy oraz biura urzędu prezydenta Austrii.

Czytaj dalej

Kaiservilla w Bad Ischl

Cesarska willa Franciszka Józefa była miejscem letnich pobytów cesarza i jego żony Sisi w uzdrowisku Bad Ischl. Był to prezent ślubny matki cesarza Zofii Wittelsbach. Tradycją stało się, że właśnie w tej willi cesarz świętował swoje urodziny. W 1914 roku w jej wnętrzach podpisał rozkaz ataku na Serbię, co w efekcie doprowadziło do wybuchu I Wojny Światowej.

Willa jest położona w ładnym parku pełnym romantycznych miejsc. Niestety zarówno wejście do niego jak i zwiedzanie willi jest płatne. Jest to dość droga przyjemność.

Poniżej kilka zdjęć ze spaceru po deszczowym parku. Wnętrz willi niestety nie wolno fotografować z uwagi, że wciąż jest to własność rodziny Habsburgów. Zwiedzanie jest możliwe tylko w zorganizowanych grupach.

Czytaj dalej