Kluż-Napoka

Tym razem pospacerujemy po rumuńskim mieście Kluż-Napoka (rum. Cluj-Napoca). Jego historia sięga 124 r. n.e., gdy za panowania Marka Aureliusza prawa miejskie uzyskała znajdująca się tutaj rzymska osada Napoca. Kolejne zapisy n.t. miasta pochodzą z XII wieku. Wspominają o mieście Clus położonym pośród wzgórz. Usytuowana na skrzyżowaniu szlaków handlowych osada szybko się rozwija. W XIV wieku funkcjonuje tu już miasto Klausenburg rozbudowane przez osadników niemieckich i węgierskich, z dużym rynkiem i regularnym, szachownicowym układem ulic. W 1405 r. staje się wolnym miastem królewskim. W 1860 r. zostaje stolicą Transylwanii. Na czasy monarchii austro-węgierskiej przypada okres jego największej świetności. Przeprowadzone wtedy modernizacje nadały mu metropolitalny charakter. W 1919 r, już w ramach państwa rumuńskiego, zmieniono nazwę miasta na Cluj, a w latach 70 XX w. dodano nazwę Napoca, podkreślającą dawne związki z rzymską Dacją.

Zwiedzanie miasta zaczynamy na Placu Avrama Iancu. Do drugiej połowy XIX wieku plac ten był poligonem dla żołnierzy, później pastwiskiem, a następnie targiem bydła i drewna. Dopiero w czasach Belle Époque powstaje tutaj nowe centrum kulturalne miasta otoczone ładnymi kamienicami. Pośrodku placu zwraca uwagę okazała sylwetka katedry prawosławnej pw. Zaśnięcia Matki Bożej.



Katedra była budowana w latach 1920-1933. Uroczysta konsekracja katedry w obecności króla Karola II odbyła się 5 listopada 1933 roku. Potrójne wejście do katedry zdobią ładne mozaiki.

Czytaj dalej

Kościół warowny w Prejmer

Rumuńskie kościoły warowne to wyjątkowe budowle, nie mające swojego odpowiednika w żadnej, innej części Europy. Powstawały w czasach od XIII do XVI wieku, głównie na terenie Transylwanii. Ich zadaniem była ochrona lokalnej ludności przed najazdem wrogich wojsk, najpierw mongolskich a następnie tureckich. W sumie powstało kilkadziesiąt takich kościołów i sporo z nich zachowało się do naszych czasów.

Świątynie były wznoszone przeważnie na wzgórzach, po czym otaczano je pierścieniami murów obronnych z okazałymi basztami, wewnątrz których w czasie najazdów znajdowali schronienie mieszkańcy okolicznych miast i wiosek. W wewnętrznym pasie murów bardzo często budowano także pomieszczenia gospodarcze lub mieszkalne, które łączono ze sobą wyrafinowanym systemem drewnianych galerii, zewnętrznych schodów czy pomostów, tworzących ciekawe i rzadko spotykane rozwiązania architektoniczne.

Jednym z lepiej zachowanych do naszych czasów kościołem warownym jest świątynia w miejscowości Prejmer.

Czytaj dalej

Zamek w Branie

W 1897 roku irlandzki pisarz Bram Stoker wydaje gotycką powieść Dracula. Opisuje w niej dzieje hrabiego o imieniu Dracula, który był wampirem. Hrabia mieszkał w ponurym zamczysku na szczycie góry. Akcja powieści rozgrywa się w Anglii oraz w dalekiej, dzikiej Transylwanii. Pierwowzorem siedziby Draculi był zamek w rumuńskiej miejscowości Bran. I właśnie ten zamek chciałbym przedstawić w dzisiejszym poście.

Historia zamku sięga XIII wieku. To wtedy Krzyżacy postawili na 60 metrowym wzniesieniu pierwszy zamek, który pozwalał im kontrolować ważny trakt graniczny między Transylwanią a Wołoszczyzną. W 1370 roku zostaje zniszczony podczas najazdu tureckiego. Dość szybko odbudowany pełnił rolę twierdzy i punktu celnego. Często niszczony i palony był ponownie odbudowywany. W XX wieku po zjednoczeniu Rumunii był letnią rezydencją królowej Marii. Po II wojnie światowej i abdykacji króla Rumunii Michała I został przejęty przez komunistyczny rząd. Dopiero w 2006 roku wraca do Dominika Habsburga, potomka króla. Zamek jest udostępniony do zwiedzania dla turystów.

Widok na położony na wzniesieniu zamek.

Czytaj dalej

Râşnov

Zamki chłopskie, podobnie jak kościoły warowne, to charakterystyczne dla Rumunii obiekty obronne, które w dawnych czasach pozwalały skutecznie bronić się lokalnej ludności przed najazdami wrogich wojsk, głównie z terenu Turcji czy Siedmiogrodu. To, co je odróżnia od zamków w innych krajach, to brak w nich siedziby włodarza, rycerza czy księcia. Za to znajdziemy tam wiele użytecznych budowli, jak szkoły, kaplice, czy warsztaty rzemieślnicze.

Najwięcej miejsca zajmowały pomieszczenia mieszkalne i gospodarcze wraz z bogatą siecią piwnic i składów żywności. Zamki budowano w trudno dostępnych miejscach, na skałach i otaczano je kilkoma pierścieniami murów. Zwykle mogły pomieścić mieszkańców kilku wiosek, które solidarnie uczestniczyły w budowie zamku oraz szkoliły obrońców. Na wieść o nadchodzącym zagrożeniu, mieszkańcy tych wiosek chronili się za murami zamku wraz z całym dobytkiem.

Zwiedzając Rumunię odwiedziłem jeden z takich zamków.

Czytaj dalej

Sighişoara

Spośród kilku miejscowości, które odwiedziłem w Rumunii, chyba największe wrażenie zrobiła na mnie Sighişoara. Właściwie to jej najstarsza część, położona na wzniesieniu, zwana dziś Górnym Miastem lub Cytadelą.

To w tym miejscu istniała już w XI wieku drewniana osada obramowana wałem ziemnym. Pierwsze wzmianki pisane o tej miejscowości pochodzą z końca XIII wieku. Wiemy, że jej ludność trudniła się różnego rodzaju rzemiosłem. Świadczy o tym imponująca liczna 15 cechów na początku XVI wieku.

Z uwagi na stałe zagrożenie tureckie w XV wieku miasto zostało obwarowane murami i zyskało status twierdzy Do dzisiaj możemy podziwiać duże fragmenty tych umocnień oraz liczne baszty, których nazwy pochodzą od nazw cechów patronujących ich budowie.

Właśnie przez jedną z nich, zwaną Basztą Krawców wchodzimy w obręb Górnego Miasta rozpoczynając zwiedzanie Sighişoary. Przy baszcie widzimy fragment dawnych murów miejskich.

Czytaj dalej

Pałac Peleş

Położony w malowniczej miejscowości Sinaia pałac Peleş jest uważany za najładniejszą budowlę Rumunii. Wzniesiony został w latach 1873-1883 z polecenia króla Rumunii Karola I. Nazywany czasami zamkiem, miał służyć jako letnia rezydencja królewska.

Pałac został zbudowany na wzgórzu. Jego sylwetkę najlepiej widać z alejki spacerowej znajdującej się w przypałacowym parku.



Niestety tego dnia nie mieliśmy szczęścia do pogody. Zazwyczaj pałac jest fotografowany na tle ładnych, karpackich wzniesień. My widzieliśmy zaledwie fragment lasu wyłaniający się z mgielnych oparów. Padający deszcz skutecznie zniechęcił nas do dalszych spacerów po terenie parku. Postanowiliśmy jak najszybciej zwiedzić pałac.

Czytaj dalej

Sybin (Sibiu)

Sybin to miasto w środkowej Rumunii, położone w południowej części Transylwanii u podnóża Gór Fogaraskich, nad rzeką Cibin. Jego umiejscowienie i burzliwe dzieje nadały mu przydomek miasta trzech kultur - niemieckiej, węgierskiej i rumuńskiej.

Miasto szczęśliwie uniknęło większych zniszczeń w czasie ostatnich wojen i dzisiaj wita turystów wspaniale zachowanym zabytkowym centrum miasta. Zwraca uwagę jego zabudowa, typowa dla niemieckich miast. Stało się tak za sprawą sprowadzonych tutaj jeszcze w średniowieczu osadników saskich.

Miasto jest jednym z najważniejszych centrów kulturalnych dzisiejszej Rumunii. Znajduje się tutaj szereg muzeów, filharmonia i teatry. Miasto jest organizatorem wielu festiwali. W 2007 roku wraz z Luksemburgiem pełniło honory Europejskiej Stolicy Kultury.

Zwiedzanie miasta zaczynamy od spaceru wzdłuż zachowanych fragmentów dawnych murów miejskich.

Czytaj dalej

Twierdza Alba Iulia

Alba Iulia to miasto w środkowej Rumunii, położone nad rzeką Marusza. Jego historia sięga czasów starożytnych, kiedy to znajdowała się tu rzymska osada zwana Apulum. Później miasto przechodziło burzliwe dzieje. Przez dłuższy czas była stolicą Siedmiogrodu, potem przeszło pod panowanie Węgrów, następnie Turków, by w końcu na ponad dwa stulecia znaleźć się w granicach monarchii Habsburgów.

Chcąc przypieczętować swoją władzę w Siedmiogrodzie cesarz Austrii Karol VI postanowił zbudować w Alba Iulia potężną, nowoczesną twierdzę. Prowadzone 19 lat (1714-33) prace zakończyły się całkowitym opasaniem miasta systemami bastionów i kazamatów.

Obecnie miasto przypomina nasz Zamość. Wszystkie jego najważniejsze obiekty historyczne znajdują się wewnątrz potężnych obwarowań. Niedawno większość z nich gruntownie odnowiono, co sprawia, że zwiedzając Alba Iulia jesteśmy pod wrażeniem czystości i porządku, jaki tam panuje.

Zapraszam na spacer po tym mieście - twierdzy. Aby się do niej dostać musimy przejść mostem nad dawnymi fosami, stanowiącymi element umocnień twierdzy.

Czytaj dalej

Salina Turda

Salina Turda to nazwa jednej z najstarszych i największych w Europie kopalni soli. Znajduje się ona w miejscowości Turda w środkowej Rumunii. Jeśli zwiedzaliście kopalnie soli w Wieliczce lub Bochni, to możecie być mocno zdziwieni tym, co zobaczycie tutaj.

Wydobycie soli w Turdzie rozpoczęli już Rzymianie. Kopalnia oficjalnie zakończyła wydobycie w 1932 roku a od 1992 roku umożliwiono turystom jej zwiedzanie. Dzięki wsparciu UE, w ostatnich latach kopalnię przystosowano do przyjęcia dużej liczby turystów. Wybudowano parkingi i powstał nowoczesny pawilon wejściowy, zarazem będący centrum obsługi ruchu turystycznego.

Czytaj dalej