Biecz i Szymbark

Jedną z miejscowości zamykającą obszar Beskidu Niskiego od pólnocy jest Biecz
To malowniczo położone nad brzegiem rzeki Ropy miasto ma bardzo ciekawą historię. W dawnej Reczpospolitej było jednym z ważniejszych miast mających wiele przywilejów królewskich.

Biecz pełnił funkcję ośrodka administracyjnego i sądowniczego, był siedzibą kasztelanii. W drugiej połowie XIV w. utworzono także rozległy powiat biecki i zlokalizowano sądy grodzkie i ziemskie. Obok Krakowa i Nowego Sącza miasto było siedzibą sądu wyższego prawa magdeburskiego. Do powiatu bieckiego w XVII w. należało 11 miast i 264 wsie. W Bieczu znajdowały się trzy zamki i dwór królewski, wszystkie stanowiły rezydencje królewskie. Przebywali w nich wielokrotnie królowie z dynastii Piastów i Jagiellonów. Miasto było także przez wiele wieków ośrodkiem wymiany gospodarczej. Posiadał korzystne warunki rozwoju ze względu na skrzyżowanie dróg handlowych. Najbardziej ożywione stosunki handlowe łączyły Biecz z Węgrami. Przez miasto przewożono duże ilości wina węgierskiego. Utrapieniem byli jednak beskidnicy utrudniający handel. Biecz posiadał więc prawo miecza. Wyroki były zazwyczaj surowe – kara śmierci oraz różne rodzaje tortur.

Zwiedzanie warto zacząć od rynku. Znajduje się na nim Ratusz



Ratusz pierwotnie gotycki, został przebudowany w XVI w. Wieża jest ozdobiona techniką sgraffito, ma 58 metrów wysokości. Na ścianach widnieją herby i tablice oraz tarcza zegara z XVI w. z 24-godzinnym podziałem. Od 2005 roku z wieży rozlega się hejnał - słychać go codziennie w południe. W najniższej piwnicy wieży znajduje się loch zwany turmą, do którego wtrącano skazańców. Na jej ścianach do dziś zachowały się różne napisy i kalendarze wyryte przez skazańców. Wyżej znajdowała się cela, gdzie dziś można oglądać kopie średniowiecznych narzędzi tortur.

Oglądając wieżę pomyślałem, że będzie z niej doskonały widok. Pomimo soboty próbuję wejść do Ratusza. O dziwo drzwi ustępują. Wchodzę po schodach i okazało się, że pracuje sekretarka Burmistrza, podobno czeka na delegację z Lwowa. Po krótkiej rozmowie dostaję potężny klucz do drzwi prowadzących na wieżę. Już po chwili mogę delektować się widokiem na miasto. Pomimo nie najlepszej pogody warto było się wspinać po schodach



Mnie najbardziej przyciągnął wzrok widok pobliskiego kościoła



To kościół Bożego Ciała należący do najcenniejszych zabytków architektury sakralnej w Polsce. Tak więc po zejściu z wieży tam właśnie kieruję swoje kroki.



Niestety szczęście, które miałem z wejściem na wieżę już mnie opuściło. Kościół był zamknięty, pozostało mi tylko obejście go w koło. Od południowej strony kościół jest zamknięty malowniczym murem z figurami apostołów



Opodal kościoła znajduje się tzw Baszta Radziecka



która łączy się z kompleksem Muzeum Ziemi Bieckiej, zawierającym min pięknie zachowaną salę starej apteki



obrazującą dzieje aptekarstwa na Podkarpaciu. Mnie osobiście zafascynowała stara misternie zdobiona kasa.



Po wyjściu z muzeum okazało się,że do tej pory pochmurna pogoda zamieniła się w deszczową, a momentami ulewną, więc przerwałem zwiedzanie miasta. Pewnie kiedyś tam wrócę, bo zostało jeszcze wiele miejsc wartych zobaczenia.

Wyjeżdżając z miasta od południowej strony możemy zobaczyć ładną panoramę Biecza



Widać tutaj główne zabytki miasta, jak Kościół Bożego Ciała po lewej oraz Ratusz po prawej. Jako ciekawostkę należy podać fakt, że w miejscu widocznej linii torów kolejowych jeszcze w XIX w. płynęła rzeka Ropa.

Będąc w Bieczu warto podjechać do niewielkiej miejscowości Szymbark, gdzie można zobaczyć unikalny w Polsce budynek dworu obronnego.



Dwór obronny w Szymbarku postawiony w 1540 roku, stanowił centrum władzy rodu polskich rycerzy Gładyszów tzw. "dominium Ropa" z którego zarządzali pobliskimi terenami klucza Gorlickiego. Dwór przetrwał do dzisiejszych czasów. Szczególnie cenna jest renesansowa attyka