Wieża Eiffla (fr. Tour Eiffel ) – najbardziej znany obiekt architektoniczny
Paryża, rozpoznawany również jako symbol Francji. Jest najwyższą budowlą w
Paryżu i piątą co do wysokości we Francji.
„Żelazna dama” stoi w zachodniej części centrum miasta, nad Sekwaną, na
północno-zachodnim krańcu Pola Marsowego.
Wieżę zbudowano specjalnie na paryską Wystawę Światową w 1889 roku. Miała
zademonstrować poziom wiedzy inżynierskiej i możliwości techniczne epoki, być
symbolem ówczesnej potęgi gospodarczej i naukowo-technicznej Francji. Po 20
latach budowla miała być rozebrana. Jej konstruktor, Gustaw Eiffel, nie chciał
do tego dopuścić. Postanowił przekazać ją nauce. Założył na wieży laboratorium
aerodynamiczne i meteorologiczne. Jednak dopiero udane eksperymenty (z udziałem
Juliana Ochorowicza, wynalazcy i konstruktora) z umieszczonym na szczycie
telegrafem bez drutu ocaliły wieżę i odstąpiono od jej demontażu. W przededniu I
wojny światowej stała się obiektem militarnym – łączyła Paryż z posterunkami
wojskowymi na granicy z Niemcami (do tej pory do łączności używano gołębi
pocztowych). Ocalona budowla z czasem stała się największą atrakcją turystyczną
Paryża, którą odwiedziło już ponad 200 milionów ludzi.
Tyle suchej notatki z Wikipedii.
Wieżę doskonale widać z prawie każdego punktu Paryża, ale dopiero stając przed
nią możemy ocenić jej wielkość i piękno.