Szczecin

Szczecin to miasto, które zaskakuje na wielu poziomach. Położone nad Odrą, blisko granicy z Niemcami, łączy w sobie historię, nowoczesność i niezwykły klimat portowego życia. To miejsce, gdzie szerokie aleje spotykają się z zielonymi parkami, a architektura opowiada dzieje minionych epok. Jego historia sięga wczesnego średniowiecza, kiedy był ważnym grodem słowiańskim. Na przestrzeni wieków Szczecin znajdował się pod wpływem różnych kultur i państw – od Księstwa Pomorskiego, przez Szwecję, aż po Prusy. Te zmiany pozostawiły wyraźny ślad w architekturze, układzie miasta i jego tożsamości.

Z uwagi na promieniście rozchodzące się ulice Szczecin bywa nazywany Paryżem Północy. W tym poście postaram się pokazać jego główne atrakcje. Zwiedzanie miasta ułatwia namalowany czerwoną farbą na chodnikach szlak miejski. Zaczyna się i kończy przy dworcu kolejowym Szczecin Główny i został poprowadzony w formie pętli tak, abyśmy idąc wzdłuż niego mogli zobaczyć najważniejsze miejsca w mieście.

A więc zaczynamy. Już po przejściu około 300 metrów spotykamy wybudowany z czerwonej cegły kompleks budynków Poczty Polskiej.

Czytaj dalej

Chełmno

Chełmno to malownicze miasto w województwie kujawsko-pomorskim, położone na wysoczyźnie nad doliną Wisły. Liczy ok. 20 tysięcy mieszkańców. Zostało założone w 1233 roku na tzw. prawie chełmińskim, które stało się wzorem dla wielu miast w Polsce i Europie Środkowej. W XIII–XV wieku miasto rozwijało się pod panowaniem zakonu krzyżackiego, a później znalazło się w granicach Królestwa Polskiego. Mimo wojen i zaborów Chełmno zachowało swój średniowieczny układ urbanistyczny, który dziś stanowi jego największą wartość historyczną.

Największym skarbem miasta jest jego zachowana niemal w całości sieć murów obronnych – mają ok. 2 km długości i należą do najlepiej zachowanych w Europie. Miasto zostało wpisane na polską listę Pomników Historii oraz jest jednym z 8 polskich miast należących do Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego. Gotyckie budowle od dawna goszczą na moim blogu, nie mogło więc na nim zabraknąć opisu Chełmna i jego zabytków. Przy okazji okazało się, że Chełmno to również miasto murali. Sporo z nich zobaczyłem podczas zwiedzania miasta.

Zwiedzanie Chełmna zaczynamy na jego rynku. Znajduje się na nim ratusz, jeden z najcenniejszych zabytków miasta i perła architektury renesansowej w północnej Polsce. Wzniesiono go w latach 1567–1572. Został zbudowany na gotyckich fundamentach wcześniejszej budowli, dlatego łączy elementy gotyckie i renesansowe.

Czytaj dalej

Kult św. Walentego w Chełmnie

Postać św. Walentego na stałe zapisała się w kulturze jako symbol miłości, oddania i wierności. Kim jednak był naprawdę i dlaczego to właśnie jego uznano za patrona zakochanych? Według historycznych przekazów był on kapłanem. Żył w okresie prześladowań chrześcijan przez Rzymian w III wieku naszej ery, kiedy wyznawanie wiary wiązało się z ogromnym ryzykiem. Mimo to nie zaprzestał swojej działalności duszpasterskiej i pomagał wiernym, często wbrew obowiązującym zakazom. Z jego życiem jest związane kilka legend.

Jedna z najbardziej znanych mówi, że cesarz Klaudiusz II zabronił młodym mężczyznom zawierania małżeństw, uznając, że nieżonaci żołnierze walczą odważniej. Walenty sprzeciwiał się temu rozkazowi i potajemnie udzielał ślubów zakochanym parom. W ten sposób stał się symbolem obrońcy miłości i prawa do zawierania małżeństwa. Za swoją działalność został aresztowany i skazany na śmierć. Tu pojawia się druga legenda o uzdrowieniu córki strażnika więziennego. Walenty miał przywrócić jej wzrok, a przed egzekucją napisać do niej list podpisany słowami „Od Twojego Walentego”. Ten gest stał się inspiracją dla zwyczaju wysyłania walentynkowych kartek i listów miłosnych.

Czytaj dalej

Bazylika Zwiastowania NMP w Leżajsku

Bazylika Zwiastowania NMP wraz z klasztorem oo. Bernardynów w Leżajsku są jednym z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej z pogranicza renesansu i baroku na Podkarpaciu. Bazylika powstała na miejscu, gdzie według tradycji, w 1590 roku miejscowemu piwowarowi Tomaszowi Michałkowi ukazała się Matka Boża ze św. Józefem, prosząc o wybudowanie tu kościoła. Kiedy ujawnił to miejscowemu duchowieństwu i lokalnym władzom, został posądzony o herezję, uwięziony i torturowany. Po uwolnieniu wystawił w lesie tzw. Bożą Mękę, czyli osadzony na drzewcu krucyfiks. Od tego momentu z różnych zakątków kraju i Rusi zaczęli tutaj pielgrzymować ludzie doświadczający przeróżnych łask.

Aby przerwać szerzenie się kultu, miejscowy proboszcz Wyszograd kazał spalić Bożą Mękę. Okazało się, że ogień strawił tylko krzyż, natomiast ocalała figura Jezusa. Ocalenie figurki uznano za cud. Jeszcze w tym samym roku na miejscu objawienia wybudowano drewnianą kapliczkę. Napływ pielgrzymów przyczynił się do postawienia w tym miejscu kolejnych, większych kościołów, aż w latach 1618-1628 z fundacji marszałka wielkiego koronnego Łukasza z Bnina Opalińskiego i jego żony Anny z Pileckich Opalińskiej wybudowano istniejącą do dzisiaj świątynię. Wcześniej, bo w 1608 r. biskup przemyski Maciej Pstrokoński sprowadził do Leżajska bernardynów. Wkrótce powstał duży kompleks klasztorny, który został otoczony obwarowaniami chroniącymi go przed najazdami Tatarów.

Czytaj dalej

Atrakcje Egeru

Eger to malownicze miasto w północno-wschodnich Węgrzech, położone u podnóża gór Mátra. Słynie z urokliwej starówki z barokową architekturą, wąskich uliczek, ładnych kąpielisk termalnych oraz znakomitych win, zwłaszcza czerwonego Egri Bikavér („Bycza Krew”). Miasto oferuje przyjemną atmosferę, liczne restauracje i winiarnie oraz ciekawe zabytki.

Lektura komentarzy pod niedawnym postem o twierdzy w Egerze sprawiła, że postanowiłem pokazać więcej atrakcji tego lubianego przez Polaków miasta. Na pewno u części osób post ten przywoła miłe wspomnienia, a innych może zachęci do odwiedzenia Egeru.

Zwiedzanie miasta zaczynamy od pobytu na jego głównym placu - Dobó István tér. To tutaj, na tle zabudowań twierdzy, znajduje się pomnik Dobó Istvána, bohaterskiego obrońcy miasta przed Turkami w XVI wieku. Linki do opisu twierdzy, jak i innych już wcześniej prezentowanych na blogu miejsc zostaną umieszczone końcu tego posta.

Czytaj dalej

Jezioro Bled

Jezioro Bled jest jednym z miejsc, które należy zobaczyć będąc w Słowenii. Leży w Alpach Julijskich, w północno-zachodniej części Słowenii, około 55 km od Lublany. Zajmuje powierzchnię 1,44 km². O atrakcyjności tego jeziora decyduje malownicze położenie, niezwykła barwa wody oraz znajdująca się na nim niewielka wysepka z kościołem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Dzięki wodom geotermalnym jezioro ma stosunkowo wysoką temperaturę jak na Alpy. Latem woda może osiągać nawet 25°C, co w górskich warunkach jest rzadkością.



Niewielką łódką płyniemy w kierunku wyspy Otok. Wokół jeziora funkcjonuje też kilka wypożyczalni sprzętu wodnego, w których można wynająć np. kajak i w ten sposób dostać się na wyspę. Właściwie powinienem napisać wysepkę, bo jej rozmiary są niewielkie.

Czytaj dalej

Spacer po Legnicy

Legnica to kolejne miasto zwiedzane "po drodze". Było to w 2022 roku przy okazji naszej wyprawy na teren województwa lubuskiego. Mimo, że byliśmy w tym mieście niecałe trzy godziny, to udało nam się zobaczyć sporo jego najciekawszych miejsc. Nie będę się tutaj rozpisywał o historii miasta, którego lokacja miała miejsce około 1250 roku. Przejdę od razu do opisu zabytkowych obiektów, które udało nam się zobaczyć.

Często zaczynamy zwiedzanie miast od wizyty w biurze informacji turystycznej, gdzie prosimy o mapkę danego miejsca. Zwykle jest na nich naniesione położenie najważniejszych zabytków. Wystarczy teraz połączyć je linią tak, aby uzyskać najkrótszą trasę zwiedzania. Czyli zobaczyć jak najwięcej, a nie nachodzić się za dużo.

W Legnicy okazało się, że taką mapkę można było otrzymać w biurze Ośrodka Sportu i Rekreacji, mieszczącym się w zabytkowej kamieniczce Scholza. Kamieniczka od razu przykuła naszą uwagę za sprawą renesansowej dekoracji sgraffitowej.

Czytaj dalej

Opactwo Cystersów w Wąchocku

Opactwo Cystersów w Wąchocku to jeden z najstarszych i najlepiej zachowanych klasztorów cysterskich w Polsce. Jego historia zaczyna się w 1179 r., kiedy to biskup krakowski Gedeon ufundował opactwo w Wąchocku sprowadzając cystersów z Morimond, jednego z głównych ośrodków tego zakonu we Francji. Pierwszy etap budowy opactwa, czyli postawienie kościoła oraz budynku klasztornego ukończono jeszcze w XIII wieku.

Kolejne stulecia to okres prosperity opactwa przerywany najazdami obcych wojsk, m.in. w czasie potopu szwedzkiego, czy napadu wojsk Rakoczego. Za każdym razem klasztor odbudowano, przy okazji powiększając go o nowe zabudowania. W 1819 r.  władze carskie dokonały kasaty opactwa,  a jego dobra przeszły na własność państwa. Dopiero w 1951 roku cystersi powrócili do Wąchocka.

Obecny wygląd klasztoru z reprezentacyjnym skrzydłem zachodnim w postaci zabudowy przypominającej pałac z wieżą pochodzi z XVII wieku. Przebudowa ta jakby zepchnęła na dalszy plan to, co w Wąchocku ma największą wartość architektoniczną, czyli pochodzącego z XIII wieku, romańskiego kościoła klasztornego pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana.

Czytaj dalej

Z wizytą u św. Mikołaja w Bari

Jak to, nie w Laponii, w Rovaniemi ? Może ktoś tak pomyślał przeczytawszy tytuł tego posta. Okazuje się, że to właśnie w Bari, mieście położonym w Apulii, na południu Włoch znajdziemy najwięcej śladów związanych z postacią św. Mikołaja. Więcej o tym będzie w dalszej części postu a na razie chciałbym coś więcej napisać o mieście Bari. Dla nas, Polaków, na pewno interesującym faktem historycznym będzie informacja, że właśnie z Bari  pochodzi  Bona Sforza, przyszła królowa Polski i żona Zygmunta Starego. Tutaj też zmarła po wyjeździe z Polski.

Tak po prawdzie, gdyby po śmierci Bony a potem jej syna Zygmunta II Augusta odpowiednio zadbano o interesy Polski, to może dzisiaj Bari byłoby częścią państwa polskiego. Zgodnie bowiem ze spisanymi testamentami to Jagiellonowie dziedziczyli tereny dawnego księstwa Bari. Jak wiemy, tak się jednak nie stało i dzisiaj co najwyżej możemy natknąć się podczas zwiedzania miasta na pozostałości dawnych budowli należących do Sforzów. Zapraszam więc na wędrówkę ulicami tego miasta, które dzięki bogatej historii może się pochwalić wieloma zachowanymi zabytkowymi budowlami.

Zaczynamy od wizyty na molo. Ładnie stąd widać zabudowania Teatro Margherita, będącego dawniej siedzibą teatru i kina. Ta secesyjna budowla została zbudowana w 1914 roku w całości na żelbetonowych palach osadzonych na dnie Adriatyku.

Czytaj dalej

Znojmo w moim obiektywie

Znojmo to kolejne czeskie miasto, które chciałbym przedstawić na moim blogu. Jest malowniczo położone w południowo-wschodnich Czechach, blisko granicy z Austrią, w regionie Moraw Południowych. Jego historia sięga IX wieku, gdy w czasach Państwa Wielkomorawskiego znajdował się w tym miejscu gród obronny. Pierwsze wzmianki o mieście Znojmo pochodzą z 1226 roku, kiedy to król czeski Przemysław Ottokar I buduje tutaj ufortyfikowane miasto z zamkiem. Dość szybko miasto zyskało przywileje miasta królewskiego.

Świetne położenie przy szlaku handlowym zapewniało miastu dostatek i przyczyniło się do jego rozwoju, którego nawet nie powstrzymały wojny husyckie. Kres prosperity przyniosła dopiero Wojna Trzydziestoletnia. Znojmo było wielokrotnie zdobywane i plądrowane. Ponad sto lat zajęło, aby się znów odrodziło. Obecnie miasto rozwija się, jako ważny ośrodek turystyczny. Sprzyjają temu liczne zabytki i atrakcyjne położenie nad rzeką Dyja.

Pierwszy z zabytkowych obiektów widzimy jeszcze będąc na przedmieściach Znojma. Jest nim dawny klasztor norbertanów, znany pod nazwą Klášter Louka.

Czytaj dalej

Zamek w Lublinie

Kilka dni temu ogłoszono, że Lublin w 2029 roku będzie Europejską Stolicą Kultury. Zaszczyt ten będzie łączyć wspólnie z jednym z miast szwedzkich, które zostanie wybrane pod koniec roku. Wydaje się, że wybór padł na dobrego kandydata, a utwierdzają mnie w tym moje odczucia po wizycie w tym mieście. Odczucia jak najbardziej pozytywne, Już dawno nie byłem w mieście tak nastawionym na promowanie swojego wizerunku i jednocześnie tak przyjaznym turystom. Myślę, że do czasu, gdy miasto zacznie pełnić obowiązki związane z otrzymaną funkcją, uda mi się na tym blogu zamieścić kilka wpisów o nim i jego zabytkach. Zaczynam od położonego na wzgórzu zamku. Może powinienem napisać, że zamku królewskiego, ale tak po prawdzie, to z jego szacownego przodka niewiele zostało do dnia dzisiejszego.

Pierwotny zamek został wzniesiony jako warownia obronna w XII wieku. W XIII wieku powstał donżon (stołp), czyli romańska wieża mieszkalno-obronna, która do dziś jest jedną z najlepszych zachowanych tego typu konstrukcji w Polsce. W XIV wieku, za panowania Kazimierza Wielkiego, zamek został rozszerzony i pełnił funkcję królewskiej warowni. W tym okresie Lublin stał się ważnym miastem administracyjnym i handlowym, miejscem spotkań szlachty oraz siedzibą sądów. W XVII wieku, na skutek licznych walk z Kozakami i Tatarami oraz potopu szwedzkiego (1655-1660), zamek tak mocno ucierpiał, że jego rola, jako kluczowego elementu systemu obronnego Polski zmalała. Przez jakiś czas zamek pełnił jeszcze funkcje reprezentacyjne. W XIX wieku, za panowania rosyjskiego, zniszczony zamek rozebrano, a na jego miejscu zbudowano więzienie.

Niestety, dekady funkcjonowania zamku jako więzienie odcisnęły piętno na jego postrzeganiu. Dla wielu lublinian pozostał w pamięci jako okrutne więzienie, gdzie najpierw zaborca rosyjski, później okupant hitlerowski a po wojnie stalinowski aparat partyjny więził wielu działaczy patriotycznych, funkcjonariuszy polskiego podziemia i oficerów AK. Dopiero w II połowie lat 50 tych XX wieku, po remoncie przekształcono zabudowania więzienne w siedzibę Muzeum Lubelskiego.

Czytaj dalej

Saloniki (Tesaloniki)

Saloniki (lub z greckiego Tesaloniki) to drugie co do wielkości miasto w Grecji i jedno z najważniejszych centrów kulturalnych i historycznych w kraju. Znajduje się na północy, nad Zatoką Termajską, będąc głównym portem i bramą do Bałkanów. Po wielkim pożarze w 1917 roku, który zniszczył dużą część miasta, Saloniki zostały odbudowane w szybkim tempie, często bez dużej dbałości o estetykę. W efekcie wiele budynków z lat 50 i 60 to proste, betonowe bloki mieszkalne, które nie cieszą się najlepszą opinią. To sprawia, że miasto bywa nazywane najbrzydszym w Grecji.

Ale wystarczy wejść pomiędzy te budynki, by znaleźć miejsca skrywające wspaniałe zabytki architektury o historii sięgającej tysięcy lat wstecz. Samo miasto zostało założone w 315 roku p.n.e. przez macedońskiego króla Kassandrosa, który nazwał je na cześć swojej żony, Tesaloniki, przyrodniej siostry Aleksandra Wielkiego. Miasto było świadkiem wspaniałych czasów starożytnych, średniowiecznych oraz nowożytnych, a jego historia jest nierozerwalnie związana z losami regionu Bałkanów, Cesarstwa Rzymskiego, Bizantyjskiego oraz Imperium Osmańskiego.

Naszą wizytę w Salonikach rozpoczęliśmy wcześnie rano od spaceru po nadmorskiej promenadzie znanej pod nazwą Bulwaru Nikis (Zwycięstwa). Promenada ciągnie się wzdłuż Zatoki Termajskiej i oferuje piękne widoki na morze oraz na nowoczesne dzielnice mieszkaniowe.

Czytaj dalej

Spacer po Puli

Pula to największe miasto na półwyspie Istria, znajdujące się w Chorwacji nad Morzem Adriatyckim. To jedno z najstarszych miast w kraju, z bogatą historią sięgającą czasów starożytnych. Miasto jest znane ze swojego imponującego dziedzictwa kulturowego, szczególnie z okresu rzymskiego, co czyni je popularnym celem turystycznym.

Na jednym z placów możemy zobaczyć wykonaną z brązu makietę miasta. Od razu rzucają się w oczy dwa największe obiekty zabytkowe Puli. Są nimi dawny rzymski amfiteatr z I wieku n.e. oraz zabudowania twierdzy weneckiej z XVII wieku.

Czytaj dalej

Bazylika katedralna w Ostrzyhomiu

Bazylika w Ostrzyhomiu to największy i najważniejszy kościół na Węgrzech. Bazylika jest siedzibą prymasa Węgier, stąd często bywa nazywana katedrą lub bazyliką katedralną. Świątynię, zaprojektowaną przez architektów: Pála Kühnela, Janosa Pakha i Józsefa Hilda, wznoszono w latach 1822–1869. Została wybudowana na miejscu wcześniejszej XII-wiecznej świątyni św. Wojciecha, zniszczonej podczas walk z Turkami. Konsekracji katedry pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i św. Wojciecha dokonano w 1856 r. w obecności cesarza Austrii Franciszka Józefa I.

Katedra jest malowniczo położona na wzgórzu zamkowym nad brzegiem Dunaju, który w tym miejscu wyznacza granicę pomiędzy Słowacją i Węgrami. Będąc jeszcze po słowackiej stronie warto na chwilę zatrzymać się w miejscowości Štúrovo i podejść na punkt widokowy znajdujący się nad Dunajem. Roztacza się z niego ładny widok na bazylikę oraz na cały kompleks wzgórza zamkowego.

Czytaj dalej

Stargard (Szczeciński)

Europejski Szlak Gotyku Ceglanego łączy ze sobą kilkadziesiąt miast położonych w Polsce, Niemczech i Danii. Nie jest to wytyczony i oznakowany szlak turystyczny, raczej stowarzyszenie miast mogących poszczycić się posiadaniem na swoim terenie budowli ceglanych o rodowodzie sięgającym czasów gotyckich. Od kilku lat w trakcie naszych wycieczek staramy się zwiedzać miejscowości położone na tym szlaku. Tak trafiliśmy do Stargardu, gdzie znajduje się wyjątkowo dużo obiektów ceglanego gotyku.

W latach 1950-2015 miasto było znane pod szerszą nazwą Stargardu Szczecińskiego. Jego początki sięgają VI wieku, a prawa miejskie otrzymało w 1243 roku. Pod koniec XIII wieku miasto obwarowano kamienno-ceglanymi murami wraz z licznymi basztami. Część z nich zachowała się do dnia dzisiejszego i właśnie od nich rozpoczęliśmy zwiedzanie Stargardu. Nasza trasa miała kształt zbliżony do koła, gdyż tak położone są zabytkowe obiekty w mieście. Najlepiej będzie pokazać to na planie miasta.

Czytaj dalej

Spacer po Piranie

Piran to małe słoweńskie miasto, położone na długim, wąskim cyplu wcinającym się w Adriatyk. Zatrzymaliśmy się tam dosłownie na kilka godzin, ale jak się okazało był to czas wystarczający, aby zobaczyć najciekawsze miejsca tej miejscowości. Dwa z nich pokazuje zdjęcie poniżej. Na pierwszym planie widać budynek Ratusza z II połowy XIX wieku a w tle, na wzgórzu, wieżę i kościół katedralny pw. św. Jerzego.



Ratusz znajduje się przy największym placu w mieście - placu Tartiniego. Został utworzony pod koniec XIX wieku przez zasypanie dawnego portu. Ma owalny kształt i otaczają go kamienice pomalowane w pastelowe kolory.

Czytaj dalej

Legnickie Pole

Dokładnie 783 lata temu, 9 kwietnia 1241 roku na polach pod Legnicą rozegrała się bitwa, w której rycerstwo polskie pod wodzą śląskiego Piasta, księcia Henryka II zwanego Pobożnym, wsparte posiłkami morawskimi i niemieckimi, starło się z armią mongolską. Bitwa, mimo że zakończyła się całkowitą klęską i śmiercią śląskiego władcy, powstrzymała Mongołów w dalszym marszu na Europę.

Już po bitwie, dla upamiętnienia tego starcia, a także dla uczczenia pamięci poległego syna, jego matka, księżna Jadwiga, późniejsza święta, postanowiła ufundować kościół i klasztor. Wg legendy świątynia stanęła dokładnie w miejscu, gdzie odnaleziono okaleczone, pozbawione głowy ciało księcia. Jest ona utożsamiana z istniejącym do dziś niewielkim średniowiecznym kościołem pw. Świętej Trójcy.

Czytaj dalej

Gryfów Śląski

Zwykle na przełomie października i listopada prezentuję na blogu post poświęcony pamięci zmarłych. Tym razem zamiast cmentarza chciałbym pokazać szczególny obiekt sztuki sepulkralnej - kaplicę nagrobną rodu Schaffgotsch znajdująca się w Kościele pw. św. Jadwigi w Gryfowie Śląskim. Przy okazji pokażę też inne atrakcje tego niewielkiego, śląskiego miasteczka.

Tym razem nie mieliśmy szczęścia do pogody. Mimo, że nie padało, to niebo było zasnute chmurami. Po dojechaniu do miasta zostawiamy samochód na parkingu w okolicy rynku, skąd udajemy się na północ w kierunku widocznego kościoła pw. św. Jadwigi.



Kościół pochodzi z początku XVI wieku i został wybudowany w stylu późnego gotyku. Późniejsze przebudowy sprawiły, że doszukamy się w nim różnych stylów architektonicznych. Widząc otwarte drzwi kruchty myśleliśmy, że uda nam się tędy wejść do środka świątyni, jednak ta była zamknięta. Za to możliwe było wejście do kaplicy nagrobnej, która znajduje się wewnątrz, po prawej stronie.

Czytaj dalej

Wilno - spacer po mieście

Niedawno, przeglądając moje starsze zdjęcia trafiłem na sporą ilość fotografii ilustrujących nasz spacer po Wilnie. Miasto to odwiedziliśmy w 2016 roku przy okazji naszego pobytu na Podlasiu. Pamiętam, że dość dużo czasu zajęło mi takie zaplanowanie tego spaceru, aby w trakcie jednej, kilkugodzinnej wycieczki zobaczyć jak najwięcej atrakcji Wilna. Spacer zaczęliśmy od wizyty na Cmentarzu na Rossie, by następnie przejść przez wileńską starówkę i zankończyć go na Antokolu. Cmentarz już pokazywałem na blogu, link do niego znajdziecie na końcu posta.

Z cmentarza udaliśmy się pod Ostrą Bramę. Dojście do niej zajęło nam 20 minut. Od strony południowej możemy przekonać się, że brama stanowi pozostałość dawnego systemu obwarowań miejskich wraz z przylegającym do niej fragmentem murów. Bramę zbudowano w stylu późnogotyckim między 1503 a 1514. Jest to jedyna zachowana brama z pięciu, które dawniej posiadało miasto Wilno.



W średniowieczu istniał zwyczaj, że we wnękach wież bramnych, nad przejściem, umieszczano święte obrazy. Ten znajdujący się w Ostrej Bramie pochodzi z XVII wieku. To obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej, Matki Miłosierdzia i przez wiernych jest uważany za cudowny. Rosnący kult obrazu spowodował że do bramy dobudowano kaplicę, w której obraz znajduje się do dnia dzisiejszego.

Czytaj dalej

Pustelnia Złotego Lasu w Rytwianach

Miejsce, które chciałbym Wam dzisiaj pokazać jest znane jako Sanktuarium Ciszy. Już samo położenie pośród lasów puszczy rytwiańskiej sprzyja takiej nazwie, ale głównie jest ona związana z działającym na tym terenie Relaksacyjno-Kontemplacyjnym Centrum Terapeutycznym SPeS. Skrót SPeS od łacińskiego – Salus per Silentium - oznacza „Zdrowie przez Ciszę”. Czy można znaleźć lepsze miejsce do realizacji tego celu, jak dawny klasztor kamedułów ? To tutaj, w odbudowanych pomieszczeniach dawnego eremu, z dala od cywilizacji, bez dostępu do telewizji i internetu, w skromnych pokojach można w spokoju odpocząć od natłoku codziennych spraw. Idealne miejsce dla przepracowanych biznesmenów, dyrektorów korporacji czy handlowców chcących podreperować zdrowie korzystając z takich atrakcji, jak pobyt na świeżym powietrzu, korzystanie ze zdrowej kuchni, jazda na rowerze, sauna, masaże itp.

A wszystko w pięknej scenerii dawnego klasztoru kamedułów. Historia tego miejsca rozpoczyna się w 1617 roku. Wówczas to zatwierdzono fundację wojewody krakowskiego Jana Magnusa Tęczyńskiego na rzecz Ojców Kamedułów, którzy kilka lat wcześniej osiedli w pierwszym polskim eremie na Bielanach Krakowskich. Kamień węgielny pod budowę położył dnia 1 maja 1624 roku biskup krakowski Marcin Szyszkowski. Prace budowlane kościoła i budynków klasztornych wraz z domkami pustelniczymi trwały do roku 1637, kiedy to biskup krakowski Tomasz Oborski konsekrował świątynię nadając jej wezwanie Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny.

Czytaj dalej