Františkovy Lázně

Po prezentacji uzdrowisk Karlovy Vary i Mariánské Lázně przyszła kolej na trzecie z wielkiej trójki - Františkovy Lázně. Już J.W. Goethe napisał, że to najmniejsze i najspokojniejsze uzdrowisko jest prawdziwym rajem na ziemi. Co tak zafascynowało wielkiego poetę? Może kameralność uzdrowiska, a może jednolita, żółta barwa jego zabudowań.

Tak, słynną "kaisergelb" – cesarską żółć spotyka się tutaj co krok. W takim kolorze też był pierwszy z budynków, który ujrzeliśmy po wyjściu z samochodu.



Mimo, że zaparkowaliśmy samochód przy parku zdrojowym, pierwsze kroki kierujemy nie do niego, ale ku znajdującej się w pobliżu świątyni prawosławnej. Mijamy kolejne, ładne wille. Takie domy, to standard w tym uzdrowisku.



Cerkiew pw. św. Olgi wyróżnia się strzelistą wieżą z kopułą.



Warto zajrzeć do środka. Ładne wnętrze kryje niewielki, skromny drewniany ikonostas. Na wewnętrznej części kopuły umieszczono obrazy świętych.



Po zobaczeniu cerkwi udajemy się w kierunku części zdrojowej miasta. Jest ono otoczone parkami zdrojowymi, stąd najpierw musimy przejść jeden z nich, nazwany Miejskim Sadem.



Ścieżka prowadzi nas w pobliżu ładnych fontann.



Tutaj też spotykamy pierwsze źródło wody mineralnej, pramen Stanislav.



Jak się okazało, to właśnie tutaj znajdowała się najsmaczniejsza woda. Bo nie ma co ukrywać, trzeba się dobrze naszukać, i to we wszystkich uzdrowiskach wielkiej trójki, źródeł z naprawdę dobrą wodą. Pod tym względem nasze uzdrowiska w Kotlinie Kłodzkiej czy Dolinie Popradu oferują wodę dużo smaczniejszą. Nie wypowiadam się tutaj w kwestii ich zdrowotności.

Po chwili park się kończy i stajemy na placu przed kościołem św. Krzyża. Skromny klasycystyczny wystrój zachował się do dziś tak w zewnętrznej zabudowie, jak i spokojnym wnętrzu.






Po wyjściu z kościoła mamy ładny widok na najbardziej reprezentacyjny hotel w kurorcie – Savoy.



Zwiedzając uzdrowisko z zachwytem ogladaliśmy detale architektoniczne zdobiące fasady mijanych domów. Tutaj bardzo nam się spodobały skrzydlate diabełki.



Krótki spacer ulicą wzdłuż budynku hotelu doprowadza nas do centrum uzdrowiska, z obowiązkową kolonadą, w tym przypadku murowaną.






Wejścia do kolonady, a tym samym w obręb części zdrojowej bronią dwie kobiety-lwice, z koszem owoców na głowie.

Nas tymczasem zaciekawił ładny, secesyjny budynek jednego z domów zdrojowych widoczny po na zdjęciu powyżej po prawej stronie.



Znów te zdobienia.



Przed budynkiem stacja pogodowa z zegarem z 1882 roku .



Wracamy pod kolumnadę. W oddali widać ładny budynek kasyna.



My na razie kierujemy się obok budynku centrum turystycznego



w kierunku głównej pijalni zdrojowej.



W stylowym wnętrzu znajduje się kilka ujęć wód mineralnych odkrytych w 1919 roku przez doktora Glaubera. Smak wody pewnie nie każdemu się spodoba.



W niedalekiej odległości od pijalni znajduje się rzeźba małego, nagiego chłopczyka z rybą, nazywanego Franciszkiem.



Młode panie upodobały sobie dotykanie jego penisa, co ponoć ma sprzyjać zajściu w ciążę. Jak widać po połysku na zdjęciu, chętnych nie brakuje.

Spod rzeźby mamy ładny widok na centralny plac uzdrowiska.



W widocznej po prawej stronie rotundzie znajduje się kolejne źródło wody mineralnej, pramen Františkův.



Tu już trzeba dobrze się zastanowić, czy chcemy spróbować jej smaku.



Przy rotundzie zaczyna się główny uzdrowiskowy deptak. Będziemy teraz szli po nim podziwiając najładniejsze domy zdrojowe, hotele i restauracje w kurorcie.



Mijamy ładną drewnianą altanę,



a następnie zabudowania centrum kulturalnego uzdrowiska.



Piękny, klasycystyczny obiekt kryje w swoich wnętrzach ekskluzywne kasyno, salę bankietową, salę widowiskową i stylową restaurację.

Idąc deptakiem mijamy po prawej stronie sanatorium



z bardzo ładną fasadą.



Kolejny pensjonat.



A oto hotel, dzisiaj również centrum SPA, gdzie dawniej gościł J.W. Goethe.



I tak wygląda cały deptak. Pensjonaty, ogródki kawowe, restauracje. Wszystko obowiązkowo w odcieniach żółci.



Ostatni pensjonat przy deptaku.



Znów, tym razem z drugiej strony dochodzimy do budynku hotelu Savoy.



Powoli żegnamy się z tym ładnym uzdrowiskiem. Pozostał spacer do samochodu przez park Miejski Sad. Idziemy inną ścieżka co pozwala nam zobaczyć pomnik patrona miasta, cesarza Franciszka.



Proszę spojrzeć, jak wiernie oddano szczegóły ubioru cesarza.



Jeszcze tylko ładna altana



i wychodzimy na ulicę, przy której zostawiliśmy samochód. A na koniec mijamy jeszcze jeden pałacyk, obowiązkowo w cesarskich kolorach.



Mam nadzieję, że cyklem tych kilku postów zachęciłem Was do zobaczenie wielkiej trójki czeskich uzdrowisk na własne oczy. Zresztą nie tylko one są warte zobaczenia, ale i okolica, która kryje wiele atrakcji.

Poniżej linki do pozostałych uzdrowisk i jak zwykle mapka lokalizacyjna.

Zobacz również:

Karlovy Vary

Karlovy Vary nocą

Mariánské Lázně

Loket - miasto i zamek

Rezerwat przyrody SOOS




Lokalizacja uzdrowiska