Skamieniałe Miasto

Skalne miasta to miejsca, które bardzo lubię odwiedzać. Zwykle szukam ich w Czechach, gdzie jest ich spore nagromadzenie. Tym razem zapraszam na Pogórze Ciężkowickie, a konkretnie w okolice samej miejscowości Ciężkowice. Nieopodal jej centrum, przy drodze prowadzącej do Krynicy znajduje się rezerwat przyrody - Skamieniałe Miasto. To tutaj, na terenie ok 15 ha znajdziemy charakterystyczne skalne ostańce o fantazyjnych kształtach. Wg legendy są to pozostałości dawnego miasta, które zostało zamienione w skały z powodu chciwości i rozwiązłości jego mieszkańców.

Wizytówką Skamieniałego Miasta jest jedna z największych skał o nazwie Grunwald. Znajduje się niedaleko parkingu, zaraz przy wspomnianej drodze. Nazwa skałki pochodzi od tablicy wmurowanej z okazji 500 rocznicy bitwy pod Grunwaldem. Ufundował ją w 1910 roku kompozytor Ignacy Paderewski. Z kolei sto lat później, w 2010 roku z okazji 600 rocznicy bitwy obok skały pojawiły się dwa duże miecze.



Przez teren rezerwatu poprowadzono niebieski szlak turystyczny. Idąc za jego znakami będziemy spotykać kolejne skały. Wejście do rezerwatu odbywa się przez ładną drewnianą bramę z jego nazwą.



Rezerwat jest położony na stoku wzniesienia, stąd większość trasy prowadzi pod górę. Dwie pierwsze skały, które spotykamy noszą nazwy Dolnej i Górnej Warowni.



Wg legendy były to strażnice broniące wstępu do dawnego miasta.



Teraz czeka nas trudniejszy, bardziej stromy odcinek szlaku. Pomocne okazują się stopnie z poręczami.



Po chwili mijamy jedną z bardziej charakterystycznych skałek w rezerwacie, w kształcie siedzącego orła.



Kolejne skałki należą do tzw Grupy Borsuka



Jedną z nich jest Piekiełko, ciekawa skała o intensywnym czerwonym zabarwieniu. Na pewno trafiła tutaj z samego piekła.



A ta nienazwana skała przypomina mi mitycznego smoka lub wielką jaszczurkę. Inni widzą węszącego psa. Pewnie to w tej widocznej na zdjęciu jamie, jak mówi legenda, jeden z rycerzy ukrył swoje skarby. Był tak chciwy, że pilnując je umarł z głodu.



Jest też i borsuk wygrzewający się na skale. To on wykopał jamę, gdzie rycerz ukrył skarby.



Jeszcze jedna skała z Grupy Borsuka.



Na krótką chwilę wychodzimy z lasu przemierzając niewielką polanę.



Po jej drugiej stronie, zaraz po wejściu do lasu spotykamy skałę w kształcie piramidy. Tak też została nazwana.



Kolejny odcinek trasy prowadzi nas przez niewielki skalny labirynt. Nazywany jest Lisim Wąwozem z uwagi, że znajdowano tutaj jamy, gdzie swoje gniazda miały lisie rodziny.



Nieco dalej spotykamy skałę o nazwie Pustelnia. Wg legendy kiedyś mieszkał tu pustelnik. Był jedynym ocalałym mieszkańcem miasta, któremu pozwolono je opuścić, zanim zostało zmienione w skały.



Następna skała przypomina basztę. W 1985 r. w rocznicę 125 urodzin Ignacego Paderewskiego Tarnowskie Towarzystwo Muzyczne wmurowało w skałę pamiątkową tablicę i od tego momentu przyjęła się nazwa Baszta Paderewskiego.



Kolejna skała mimo, że ma nazwę Cyganka, zupełnie jej nie przypomina. Skąd więc ta nazwa ? Jest jak najbardziej słuszna, gdyż każdy widzi tutaj coś innego. Ta skała "cygani" każdego obserwatora.



Po chwili przechodzimy obok skały o nazwie Grzybek, chociaż mi trudno było doszukać się w niej takiego kształtu.



Jedną z większych skał w rezerwacie jest Skała z Krzyżem.



Na jej szczycie znajduje się metalowy krzyż. Według legendy w tym m iejscu znajdował się kościół dawnego miasta, który proboszcz przegrał grając w karty z diabłem.



Spod skały mamy ładny widok na Ciężkowice.



Skała z Krzyżem jest ostatnią w skalnym rezerwacie. Ale szlak prowadzi dalej i po ok 30 minutach zaprowadziłby nas do Wąwozu Czarownic i znajdującego się w nim wodospadu. Ten odcinek zostawiliśmy sobie na inną okazję. Po powrocie na parking udaliśmy się jeszcze na drugą stronę drogi Tarnów - Krynica, by zobaczyć chyba jedną z najczęściej fotografowanych skał na tym terenie. To słynna Czarownica. Wystarczy spojrzeć, by wiedzieć, skąd się wzięła jej nazwa.



Nieopodal niej, nad brzegiem rzeki Biała znajduje się jeszcze jedna skała o nazwie Ratusz.



Wg legendy rajcy dawnego miasta, zamiast troszczyć się o los grodu, czas przeznaczali na urządzanie hulaszczych zabaw, pijaństwo i rozwiązłe prowadzenie. Na efekty nie trzeba było długo czekać. W zamienionym w skałę Ratuszu umierali w ogromnym cierpieniu, bo choć chcieli ugasić pragnienie, nie byli w stanie zaczerpnąć wody z przepływającej tuż obok rzeki.



A że mieli blisko, widać to na kolejnym zdjęciu pokazującym rzekę Biała.



Na koniec zamieszczam oryginalny plan rezerwatu Skamieniałe Miasto.



To była bardzo przyjemna wycieczka, gdzie nie spiesząc się spędziliśmy miłe popołudnie. Polecam wszystkim, zwłaszcza rodzinom z dziećmi. Spacer po rezerwacie i odkrywanie kolejnych skałek daje dużo frajdy a czytanie legend z nim związanych do dodatkowa atrakcja.

Lokalizacja rezerwatu