Klasztor paulinów w Mochowie

O potopie szwedzkich wojsk zalewających nasz kraj w II połowie XVII wieku pewnie wszyscy słyszeli. Niektórzy może widzieli film, inni przeczytali dzieło Sienkiewicza o tych trudnych dla Polski czasach. Ale czy wiecie, gdzie znajdował się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej w czasie, gdy wojska szwedzkie pod wodzą gen. Burcharda Müllera podeszły pod Częstochowę 18 listopada 1655 roku ?

Gdy pierwsze kule armatnie spadały na twierdzę i klasztor, Cudownego Obrazu już w nim nie było. Został potajemnie wywieziony z klasztoru 8 listopada 1655 r. przez prowincjała paulinów o. Teofila Bronowskiego i umieszczony w znajdującym się niedaleko Głogówka klasztorze ojców paulinów w Mochowie. Względnie spokojny w czasach potopu szwedzkiego Śląsk opolski wydawał się dobrą kryjówką dla obrazu. Zresztą nie tylko dla niego. Blisko, bo w samym Głogówku na zamku hrabiego Franciszka Oppersdorfa znalazł swój azyl polski król Jan Kazimierz wraz z najbliższą świtą.

Gdy w grudniu 1655 roku dociera do króla wieść o oblężeniu Jasnej Góry, udaje się do Mochowa, by przed Cudownym Obrazem prosić najświętszą panienkę o ocalenie klasztoru. To pewnie wtedy, w umyśle prymasa Andrzeja Leszczyńskiego, pojawiła się myśl ogłoszenia Maryi Królową Polski. Ostatecznie stało to się 1 kwietnia 1656 roku we Lwowie. Część historyków uważa, że ten doniosły akt, zwany „ślubami lwowskimi”, stał się początkiem odrodzenia duchowego narodu polskiego i przełomem w wojnie ze Szwedami.

Mochowski klasztor jeszcze raz dał schronienie Cudownemu Obrazowi w 1705 roku w czasie tzw. III wojny północnej. Dziś po wielu latach burzliwej historii, w tym kasacie klasztoru, ponownie służy paulinom.

Widok na kościół p.w. Trójcy Świętej i Matki Boskiej Częstochowskiej.

Czytaj dalej

Kanion Uvac

Kanion Uvac położony jest pomiędzy górami Zlatibor i Zlatar, w pobliżu miejscowości Nova Varos i Sjenica w południowo-zachodniej Serbii. Kanion wypłukały wody rzeki Uvac, która w tym miejscu wije się niczym wąż tworząc niezwykle malownicze meandry. W 1979 roku po wybudowaniu w pobliżu wsi Akmačić zapory wodnej, poziom wody się podniósł. Powstało niezwykłej urody jezioro Sjenickie z licznymi zakolami. W 1994 roku utworzono tutaj rezerwat sępa płowego. Dzięki korzystnym warunkom bytowania populacja jego rozrosła się z sześciu par do ponad trzystu osobników.

Teren kanionu można zwiedzać na dwa sposoby. Wynajętymi w pobliżu zapory łódkami motorowymi, albo spacerując szlakami wytyczonymi wzdłuż górnych krawędzi kanionu. Oba sposoby są godne polecenia. Rejs łódkami, poza walorami widokowymi samego kanionu, zawiera w programie zwiedzanie jaskiń z ładną szatą naciekową. Spacer szlakiem pozwala z góry zobaczyć niezwykłe meandry położonego niżej jeziora. Poza tym przy odrobinie szczęścia można z bliskiej odległości zobaczyć króla tych terenów – sępa płowego.

My wybraliśmy spacer szlakiem. Naszym celem była platforma widokowa znajdująca się na stoku wzniesienia Molitva (1247 m n.p.m.). Tam, gdzie się dało, podjechaliśmy wynajętym busikiem z miejscowości Sjenica. Jedzie on najpierw 15 minut asfaltem, a następnie jeszcze około 20 minut szutrowymi drogami. Ten etap kończymy w pobliżu niewielkiego gospodarstwa. Stąd już widoczną ścieżką kierujemy się do samego kanionu. Po około 10 minutach spaceru widoczne już są jego zbocza.

Czytaj dalej

Szopki krakowskie

Pozostając w świątecznym nastroju przedstawiam kilka zdjęć szopek z kolekcji Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Zadziwiają bogatą kolorystyką i precyzja wykonania, zwłaszcza, gdy przyjrzymy im się z bliska.

Co roku, w pierwszy czwartek grudnia o godzinie 9.00, twórcy szopek prezentują je u stóp pomnika A. Mickiewicza na rynku krakowskim. Następnie jest tworzony korowód i szopki są przenoszone do siedziby muzeum. Po trzech dniach jury konkursu ogłasza wybór najładniejszych szopek roku. Można je później oglądać w muzeum do połowy lutego przyszłego roku.

Poniższe zdjęcia przedstawiają te wyróżnione rok temu, ale z relacji córki wiem, że jest już nowa kolekcja. Może warto odwiedzić Kraków i na własne oczy zobaczyć te niezwykłe budowle ?

Czytaj dalej

Cerkwie Podlasia

Przemierzając tereny Podlasia, zwłaszcza jego części przygranicznej z Białorusią, prawie w każdej z mijanych miejscowości natkniemy się na cerkwie. Do tej pory moja znajomość tych kościołów ograniczała się do terenów podkarpackich. Byłem wprost zauroczony ich piękną formą i malowniczym położeniem.

Jak na tym tle prezentują się cerkwie położone na terenie Podlasia? Na pewno są bardziej różnorodne w swoim kształcie, dotyczy to tak dachów, jak i samej bryły kościoła. Raczej nie spotkamy cerkwi krytych gontem, chyba wszystkie miały dachy blaszane. Za to wyróżniały się żywymi kolorami. Nie ma tu reguły, widziałem je w odcieniach brązu czy zieleni, ale najczęściej stosowany jest kolor niebieski. Nawiązuje tym do niebiańskiego koloru symbolizującego w prawosławiu postać Matki Bożej. Równie bogate kolorystycznie były wieże cerkwi, często w złotym odcieniu.

Sporym zaskoczeniem było, że mało jest cerkwi drewnianych, jak również, że sporo kościołów było niedawno wybudowanych. Przy czym bryły tych kościołów były bardzo ciekawe architektonicznie. Muszę przyznać, że na tym polu wygrywają z dość prostą stylistyką współczesnych kościołów katolickich.

Poniżej na zdjęciach przedstawiam kilkanaście cerkwi, które widziałem latem tego roku podczas zwiedzania Podlasia. Niektóre były celem osobnych wycieczek, te kiedyś opiszę bardziej szczegółowo na blogu, większość została sfotografowana przy okazji wycieczek do innych miejsc.

Wasilków – cerkiew św. Apostołów Piotra i Pawła

Czytaj dalej

Park Mużakowski (Bad Muskau)

W dzisiejszym poście chciałbym Wam przedstawić jedno z największych założeń ogrodowo-pałacowych w Europie Środkowej. Położony na pograniczu polsko-niemieckim Park Mużakowski (Bad Muskau) powstawał w latach od 1815 – 1845. Jego twórcą był Hermann von Pückler. W młodości wiele podróżował po Europie, zwłaszcza Francji i Anglii, gdzie był pod wielkim wrażeniem zwiedzanych parków krajobrazowych.

Gdy w 1811 roku odziedziczył po zmarłym ojcu dobra ziemskie w okolicy Muskau postanowił na ich terenie zrealizować śmiałą wizję nowoczesnego parku krajobrazowego. W zamyśle Pücklera park miał stanowić związek wszystkich przejawów współżycia natury, kultury i techniki. Tworzyć go miało miasto, podmiejskie wsie, rolnictwo, przemysł, łąki, rzeki i stawy.

Realizował tę wizje z niezwykłym rozmachem. M.in. stworzył sztuczne koryto rzeki tzw. Nysę Hermanna, wybudował liczne mostki, wodospady i jeziorka. Zasadził tysiące drzew i krzewów, powstało kilkadziesiąt obiektów architektury ogrodowej i pałacowej. Budowa parku pochłonęła ogromne pieniądze, aż w końcu zmusiła Pucklera do sprzedaży majątku.

Na szczęście kolejni właściciele kontynuowali rozbudowę parku. Powstał ogromny kompleks parkowo pałacowy o powierzchni ok. 700 ha, z czego prawie 500 ha znajduje się po polskiej stronie. Za swoje wyjątkowe walory w roku 2004 Park Mużakowski został wpisany na listę UNESCO.

Zwiedzanie parku zaczynamy w pobliżu tzw. Mostu Podwójnego.

Czytaj dalej